بررسي و نقد روش علامه طباطبايي در انتخاب قرائت صحيح

قرائات تأثير مستقيم در تفسير قرآن داشته و مفسران بر اساس آن به تفسير پرداخته‌اند‌. برخي از ميان قرائات به قرائت سائد بسنده كرده، برخي قرائت خاصي را برگزيده و بر اساس آن تفسير كرده‌ و برخي به همه قرائات پرداخته است‌. علامه طباطبائي با فرض عدم تواتر قرائات و با عنايت به معيارهاي قرائت صحيح كه عبارت است از صحت سند، مطابقت با قواعد عربي و رسم الخط مصحف و معيارهائي كه خود براي گزينش قرائت مطرح كرده، روش نقد و گزينش را از ميان قرائات برگزيده است‌. از اين رو برخي قرائات را نقد كرده و برخي را به دليل برخورداري از شرائط قبول، يا مطابقت با سياق و يا برخورداري از مؤيد روايي ترجيح داده است‌. نيز در برخي موارد قرائت همسو با ديدگاه تفسيري خود را بر‌گزيده است‌. هر چند در مواردي از معيارهاي پذيرفته خود خارج شده و بدون دليل قرائتي را ترجيح داده و يا بدون ترجيح، قرائات را نقل و بدون بررسي وامي‌گذارد‌. اين مقاله با روش كتابخانه‌اي و تحليلي ديدگاه علامه طباطبائي را درباره معيارهاي انتخاب قرائت بررسي و نقد كرده است.