تأثير آموزش مبتني بر نظريۀ انتخاب بر استرس والدگري و انعطاف‌پذيري ‎شناختي والدين داراي كودك پيش دبستاني

هدف از مطالعۀ حاضر، بررسي تأثير آموزش مبتني بر نظريۀ انتخاب بر استرس والدگري و انعطاف‌پذيري ‎شناختي والدين داراي كودك پيش‌دبستاني بود. پژوهش از نوع شبه‌آزمايشي، طرح آزمايش، پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل و روش آماري، تحليل واريانس اندازه‌گيري مكرر (طرح مختلط) بود. جامعۀ پژوهش، همۀ مادران (120 نفر) مراجعه‌ كننده به سراي تداوم شهرداري ساري (سال 1398) بودند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامۀ انعطاف‌پذيري ‎شناختي (دنيس و واندروال، 2010) و پرسشنامۀ استرس والديني (آبيدين، 1995) بود. در مرحلۀ غربالگري، 30 نفر از بيماران به‌ صورت كاملاً تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. كلاسهاي آموزشي مبتني بر نظريۀ انتخاب گروه آزمايش، در 8 جلسه در روزهاي دوشنبه و كلاسهاي گروه گواه در 8 جلسه با محتواي متفاوت و با بررسي مسائل روز، در روزهاي چهارشنبه در سراي تداوم شهرداري ساري برگزار شدند. نتايج نشان داد كه 8 جلسه آموزش مبتني بر نظريۀ انتخاب، سبب افزايش انعطاف‌پذيري ‎شناختي (اندازۀ اثر در زمان، 0/653 و اندازۀ اثر در گروه، 0/331) و كاهش تنيدگي ‎والدگري (اندازۀ اثر در زمان، 0/803 و اندازۀ اثر در گروه، 0/416) مي‌شود. نتيجه‌گيري مي‌شود كه آموزش مبتني بر نظريۀ انتخاب در افزايش انعطاف‌پذيري ‎شناختي و كاهش تنيدگي ‎والدگري والدين داراي كودك پيش‌‎دبستاني مؤثر است. پيشنهاد مي‌شود با هدف بهبود مهارت والدگري والدين و كاهش مشكلات رفتاري كودكان از پروتكل آموزش مبتني بر نظريۀ انتخاب در كلينيكهاي روان‌شناختي، مراكز بهزيستي و آموزش و پرورش در قالب كارگاههاي آموزشي استفاده شود.