اثربخشي بسته آموزشي مديريت رفتار مبتني بر تئوري انتخاب بر بهبود كيفيت رابطه والد فرزندي: يك مطالعه تك آزمودني

سلامت و بهزيستي روان شناختي خانواده به كيفيت عملكرد خانواده بر مي گردد. يكي از ملاكهاي عملكرد خانواده، كيفيت روابط ميان والدين و فرزندان است. هدف پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي بسته آموزشي مديريت رفتار مبتني بر تئوري انتخاب بر بهبود كيفيت رابطه والد فرزندي بود. اين پژوهش از نوع تك آزمودني است كه با خط پايه چندگانه همزمان و با پيگيري دو ماهه انجام شده است. جامعه آماري پژوهش شامل همۀ دانش آموزان پسر پايه نهم دوره اول متوسطه مدارس شهر جوانرود در سال تحصيلي 1400- 1399 بود كه از ميان آنها سه دانش آموز كه ملاكهاي ورود را داشتند، از طريق مقياس كيفيت رابطه والد فرزندي (PCRS) و به شيوه نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. هريك از گروهها شامل دانش آموزان و والدينشان بود كه به صورت جداگانه در 12جلسه آموزشهاي بسته را دريافت كردند. اين آموزشها را قبلاً پژوهشگران طراحي و اعتباريابي كرده بودند. داده ها به روشهاي ترسيم ديداري، شاخص تغيير پايا (RCI)، فرمول درصد بهبودي و اندازه اثرd كوهن تحليل شدند. يافته ها نشان دادند كه اجراي بسته آموزشي مديريت رفتار مبتني بر تئوري انتخاب، بر بهبود كيفيت رابطه والد فرزندي (هر دو مقياس پدر و مادر) از نظر آماري (0/05 P) و باليني تأثير معنادار دارد. بنابراين پيشنهاد مي شود آموزشهاي اين بسته مديريت رفتار كه برگرفته از مباني آموزشي درماني تئوري انتخاب است، از طريق نهادهاي متولي خانواده و مراكز مشاوره اي سازمانهايي مانند آموزش و پرورش و بهزيستي به صورت فردي و گروهي مورد استفاده قرار گيرند.