بررسي تاثير عوامل روانشناختي و اجتماعي بر تدريس تحول آفرين با ميانجيگري مولفه هاي شخصيتي

مقدمه: تدريس تحول آفرين به عنوان اهداف بيان شده يا بيان نشده براي افزايش تسلط دانش آموزان بر مفاهيم كليدي تعريف ميشود. پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير عوامل اجتماعي معلمان با ميانجي گري مؤلفه هاي شخصيتي بر تدريس تحول آفرين انجام شد.روش كار:  روش پژوهش توصيفي همبستگي مي باشد. جامعه آماري پژوهش كليه معلمان مقطع ابتدايي ناحيه 2 مشهد كه در سال تحصيلي 98 -97 مشغول به تدريس مي باشندكه با بررسي هاي صورت گرفته مشخص شد كه 873 نفر در مقاطع ابتدايي مشغول به تدريس هستند كه  329 نفر زن و  544 نفر مرد هستند. ابزار به كار رفته در پزوهش حاضر عبارتند از پرسشنامه تدريس تحول آفرين، پرسشنامه عوامل اجتماعي و پرسشنامه عوامل شخصيتي هگزاكو كه با رعايت اصول احلاقي پژوهش، توسط اعضاي نمونه تكميل شد. داده هاي بدست آمده با بهره گيري از معادلات ساختاري با رويكرد حداقل مربعات جزيي با بهره مندي از نرم افزار SPSSتحليل شد.نتايج: يافته هاي آماري نشان دهنده برازش مطلوب مدل و تأييد معنادار مدل پژوهشگر بود (0/001≥P).نتيجه گيري: به نظر مي رسد كه اين يافته ها بيانگر اهميت توجه به شاخصه هاي اجتماعي و روان شناختي در تدريس تحول آفرين آموزگاران مي باشد.