نقش ناگويي هيجاني، بخشودگي بين فردي و رضايت زناشويي در پيش‌بيني طلاق عاطفي

مقدمه: هدف پژوهش حاضر تعيين نقش ناگويي هيجاني، بخشودگي بين فردي و رضايت زناشويي بر طلاق عاطفي زنان مراجعه كننده به مراكز مشاوره خانواده بود.روش كار: پژوهش حاضر از لحاظ هدف كاربردي و طرح پژوهش همبستگي بود. از جامعه آماري تمامي زنان مراجعه كننده به كلينيك‌هاي روانشناختي و مراكز مشاوره مورد تاييد سازمان نظام روانشناسي و مشاوره شهر تهران به روش خوشه‌اي تصادفي 360 نفر انتخاب شد. به‌منظور جمع‌آوري داده‌ها از مقياس طلاق عاطفي گاتمن (٢٠٠٨)، ناگويي هيجاني بگبي و همكاران (1994)، بخشودگي بين فردي پولارد و همكاران (1998) و رضايت زناشويي انريچ (1989) استفاده شد. به‌منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از مدل آزمون پيرسون و OLS استفاده شد.نتايج : نتايج نشان داد ناگويي هيجاني (0/01≥p و 4/773=t) به طور مستقيم و بخشودگي بين فردي (0/01≥p و 8/06=t) و رضايت زناشويي (0/01≥p و 9/30=t) بطور معكوس و معني‌دار مي‌تواند طلاق عاطفي را مورد پيش‌بيني قرار دهد.نتيجه‌گيري: ناگويي هيجاني، بخشودگي بين فردي و رضايت زناشويي در پيش‌بيني طلاق عاطفي نقش اساسي دارند، بنابراين با بهبود آنها مي‌توان كاركرد و كيفيت زندگي در خانواده را بهبود بخشيد.