مقايسه اثربخشي رفتار درماني ديالكتيك و درمان فراشناختي بركاهش ميزان افسردگي و نشخوار فكري بيماران افسرده

مقدمه :رفتار درماني ديالكتيك و درمان فراشناختي از درمان هاي موج سومي هستند كه اثربخشي آنها در دامنه اي از اختلالات رواني مورد آزمون قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي رفتار درماني ديالكتيك و درمان فراشناختي بركاهش ميزان افسردگي و نشخوار فكري بيماران افسرده است.روش كار:روش پژوهش شبه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري شامل مراجعه كننده به واحد مشاوره بيمارستان ثامن الائمه مشهد در سال 1397 بود كه به روش نمونه گيري در دسترس 42 نفر از افراد افسرده طبق نمره برش پرسشنامه افسردگي بك(BDI-II)  انتخاب و به صورت  تصادفي در سه گروه، رفتار درماني ديالكتيك 13 نفر، درمان فراشناختي 14 نفر و گواه 15 نفر قرار گرفتند. پرسشنامه افسردگي بك (1996) و مقياس پاسخ نشخوار فكري (1991) قبل از درمان  روي هر سه گروه اجرا گرديد.. ارزيابي پيگيري نيز سه ماه پس از اتمام درمان صورت گرفت. براي تجزيه و تحليل داده ها از تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر استفاده شد. و از نرم‌افزار spss 22 استفاده شد.نتايج: يافته ها نشان مي دهد كه هر دوي رفتاردرماني ديالكتيك و درمان فراشناختي در كاهش علائم افسردگي و نشخوار فكري تأكيد داشته اند و بين اثربخشي رفتار درماني ديالكتيك و درمان فراشناختي در كاهش علائم افسردگي و نشخوار فكري تفاوت معنا دار وجود ندارد (0/05 P). نتيجه گيري: بهبودي مشاهده شده در دو گروه آزمايش در پيگيري سه ماهه نيز حفظ شده بود. به اين ترتيب يافته هاي پژوهش حاضر نشان دهنده اثربخشي رفتاردرماني ديالكتيك و درمان فراشناختي در بهبودي نشخوار فكري آسيب شناسانه و ميزان افسردگي بيماران افسرده هستند.