تأثير دو رقم گياه فلفل روي پارامترهاي زيستي و رشد جمعيت شته سبز هلو، Myzus persicae و واكنش تابعي بالتوري سبز،Chrysoperla carnea در دو نوع سامانه كشت خاكي و هيدروپونيك

در اين تحقيق، پارامترهاي زيستي و رشد جمعيت شته‌ سبز هلو،  Myzus persicaeپرورش يافته روي دو رقم فلفل الگانت و جلاپينو در دو نوع سامانه كشت خاكي و هيدروپونيك و واكنش تابعي لاروهاي سن سوم بالتوري سبز Chrysoperla carnea نسبت به اين آفت در دماي 2±25 درجه ي سلسيوس، رطوبت نسبي 5±65 درصد و دوره نوري 16 ساعت روشنايي و 8 ساعت تاريكي مورد بررسي قرار گرفت. بيشترين مقدار نرخ ذاتي افزايش جمعيت (r) و نرخ خالص توليدمثل (R0) شته روي رقم جلاپينو در كشت خاكي (به ترتيب 0.281 بر روز و 62.89 بر نسل) و كمترين مقدار آن ها روي رقم الگانت در كشت هيدروپونيك (به ترتيب 0.174 بر روز و 34.14 بر نسل) محاسبه شد. واكنش تابعي لارو سن سوم شكارگر نسبت به پوره هاي اين آفت در تمام تيمارها از نوع دوم به دست آمد. نرخ حمله (a) شكارگر در تيمارهاي مختلف بين 0.0422 تا 0.0674 بر ساعت و زمان دستيابي (Th) آن بين 0.1915 تا 0.2191 ساعت متغير بود. نتايج نشان داد كه رقم جلاپينو در كشت خاكي به علت دارا بودن بيشترين ميزان r رقم مطلوب تري براي نشوونما و توليدمثل شته سبز هلو به حساب مي آيد. در مقابل، رقم الگانت در كشت هيدروپونيك به دليل دارا بودن كمترين ميزان r از مطلوبيت كمتري براي شته سبز هلو برخوردار است. همچنين، با توجه به پارامترهاي واكنش تابعي، به‌نظر مي‌رسد ارقام الگانت و جلاپينو در كشت هيدروپونيك در مقايسه با كشت خاكي از كيفيت مناسب تري براي اعمال كنترل بيولوژيك روي اين آفت برخوردار مي باشند.