بررسي آزمايشگاهي پرش هيدروليكي در تنگ شدگي ناگهاني با بستر زبر

يكي از مهم ترين معضلاتي كه در پايين دست سازه هاي هيدروليكي وجود دارد، انرژي مخرب جنبشي جريان است. همواره كارشناسان سعي در طراحي مناسب و كاهش اثر اين نيروي مخرب در پايين دست سازه هاي هيدروليكي را دارند. تحقيق حاضر با هدف بررسي زبري كف مقطع تنگ شدگي برميزان استهلاك انرژي درجريان فوق بحراني در كانال مستطيلي شكل انجام شد. سه نوع تنگ شدگي با عرض هاي 5، 10 و 15 سانتي متر و سه زبري با قطرهاي متوسط 2.08 ,1.28 ,0.8  =D50 سانتي متر و محدوده عدد فرود 2/5 ≥ FrA ≤ 7/5 و انقباض نسبي 0.5 تا 0.83 مورد بررسي قرار گرفت. نتايج آزمايشگاهي نشان داد كه با افزايش عدد فرود جريان بالادست، استهلاك انرژي نسبي بالا دست ( ΔE/EA ) افزايش مي يابد. همچنين با بكارگيري زبري در كف هرسه مقطع تنگ شدگي مشاهده شد كه استهلاك انرژي بطور چشم گيري افزايش يافت بطوريكه بيشترين استهلاك انرژي با 78.35 درصد افزايش مربوط به تنگ شدگي 15 سانتي متر و كمترين استهلاك انرژي با 43.35 درصد افزايش مربوط به تنگ شدگي 5 سانتي متري مي باشد. روابط استخراج شده براي تخمين استهلاك انرژي نسبي نشان داد كه نتايج آن با داده هاي آزمايشگاهي مطابقت خوبي با ضريب همبستگي 0.927 و خطاي جذر ميانگين مربعات نرمال شده 0.02 دارند.