رفتار لرزه اي پايه پل هاي بتني پيش ساخته مركزگرا

امروزه براي كاهش اثرات منفي ساخت پل ها درترافيك شهري، به طور فزاينده اي از روش هاي ساخت سريع پل استفاده مي گردد. يك روش براي ساخت سريع پل، پيش ساخته نمودن قطعات يا بخش هايي از كل پل است. در صورت كاربرد موثر پيش تنيدگي در اين قطعات، قابليت مركزگرايي و امكان بازگشت آن ها پس از زلزله به موقعيت اوليه وجود خواهد داشت كه منجر به كاهش قابل توجه خسارت و هزينه ي تعميرات پس از زلزله مي گردد. هدف از مطالعه ي حاضر بررسي رفتار لرزه اي پايه پل هاي بتني پيش ساخته مركز گرا مي باشد كه در آن ها از تاندون هاي پس كشيده ي غير پيوسته به منظور مركزگرايي و از فولاد نرمه براي اتلاف انرژي زلزله استفاده مي شود. يك مدل عددي دو بعدي براي شبيه سازي رفتار پايه‌هاي مزبور در محيط نرم افزارOpenSees ساخته شد. به منظور مطالعه پارامتري عوامل موثر بر پل هاي بتني با پايه هاي پيش ساخته مركز گرا، مجموعه اي متشكل از 9 پايه سگمنتي با درصد هاي مختلف نيروي پيش تنيدگي و فولاد نرمه با مقاومت خمشي اسمي يكسان طراحي شدند. اين 9 طرح تحت بارگذاري هاي مونوتونيك، چرخه اي و ديناميكي تاريخچه زماني قرار داده شده و رفتار لرزه اي آن ها مطالعه گرديد. نتايج نشان داد كه افزايش نسبت نيروي پيش تنيدگي به مساحت مقطع بتني تا حدي مشخص مي تواند موجب بهبود رفتار سازه شود. با اين وجود، بعد از اين حد، رفتار سازه به طور نامطلوبي تحت اثر نيروي پيش تنيدگي قرار مي گيرد. بر اساس آناليزهاي چرخه اي و ديناميكي مدل هاي بررسي شده در اين مطالعه، نسبت بهينه ي نيروي پيش تنيدگي به مقاومت سطح مقطع بتني حدود 0.1 تا 0.15 ارزيابي گرديد. يافته هاي مطالعه ي حاضر مي تواند در جهت طراحي پل هاي متشكل از اين اعضا در مناطق با لرزه خيزي بالا مفيد واقع شود.