تلفيق نظام نيرو - پويايي و استعاره‌هاي مفهومي در تحليل استعاره‌هاي كويد- 19 زبان فارسي

با ظهور ويروس كرونا، تعابير استعاره‌اي آن مورد توجه پژوهش‌هاي متعددي قرار گرفت تا نقش نظام شناختي در درك يك مفهوم جديد و ناشناخته آشكار گردد. اين در حالي است كه پژوهش‌هاي گذشته از اهميت برخي فرايندهاي مفهومي همچون نيرو - پويايي كه نقش قابل توجهي در مفهوم پروري ويروس كرونا ايفا مي‌كند باز مانده اند. لذا پژوهش حاضر با استفاده از مدل كوچش (a2020، بزودي) كه تركيبي از نظريه استعاره مفهومي و نظام نيرو-پويايي است، به دنبال آشكار كردن نقش اساسي نيرو - پويايي در تفسير استعاره‌هاي كرونا است. همچنين، اين مقاله قصد دارد دريابد آيا ارتباط پايداري بين استعاره مفهومي (ليكاف و جانسون، 1989) و نيرو - پويايي (تالمي، 2000) وجود دارد تا درك عميق‌تري از استعاره‌هاي كرونا حاصل شود. بدين منظور، با استفاده از يافته‌هاي مطالعات پيشين حوزه‌هاي معنايي مورد نياز را شناسايي نموده كه عبارتند از جنگ، آتش، نيروي طبيعي، حيوان وحشي و ابزار كه همگي شامل طرحواره نيرو هستند. يافته‌هاي اين پژوهش حاكي از ارتباط ميان استعاره‌هاي بيماري و نيرو - پويايي است كه در درك بهتر ساختارهاي استعاره‌اي پيچيده كمك شاياني به ما نموده و ماهيت‌هاي نيرو و گرايش‌هاي آن‌ را مشخص مي‌كند.