اثر پيشران‌هاي استفاده از رسانه‌هاي اجتماعي و رفتار جستجوي شغل بر قابليت اشتغال دانشجويان دانشكده كشاورزي دانشگاه تهران

با توجه به افزايش رقابت در بازار كار دانش‌آموختگان و همچنين افزايش هزينه‌هاي تحصيل و انتظارات جامعه از نظام آموزش عالي، توسعه قابليت اشتغال موضوع مهمي به‌شمار مي‌آيد. بر اين اساس، پژوهش حاضر به بررسي اثر پيشران‌هاي استفاده از رسانه‌هاي اجتماعي براي جستجوي شغل و رفتار جستجوي شغل بر قابليت اشتغال دانشجويان دانشكده كشاورزي دانشگاه تهران پرداخته است. در اين پژوهش كمّي كه از نوع علّي- ارتباطي است، 187 نفر از دانشجويان در تمامي مقاطع تحصيلي با استفاده از فرمول جامعه محدود دانيل و به روش تصادفي ساده به‌عنوان حجم نمونه از يك جامعه 3500 نفري انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه محقق‌ساخته استفاده شد. براي ارزيابي روايي ابزار پژوهش از روايي صوري، تشخيصي و روايي سازه و براي بررسي پايايي آن از ضريب  استفاده شد كه براي تمامي سازه‌ها بيش از 0/7 به‌دست آمده است. روش غالب آماري مورد استفاده در اين پژوهش، مدل‌سازي معادلات ساختاري واريانس‌محور از طريق نرم‌افزار SmartPLS نسخه 3 مي باشد. نتايج حاصل از مدل‌سازي حاكي از آن است كه پيشران‌هاي استفاده از رسانه‌هاي اجتماعي براي جستجوي شغل بر رفتار جستجوي شغلي دانشجويان بي‌تأثير است؛ اما اين سازه بر قابليت اشتغال اثر مثبت و معني‌داري را داشته است. همچنين، رفتار جستجوي شغل بر قابليت اشتغال نيز اثرگذار مي باشد. با توجه به نتايج به دست آمده در اين پژوهش، راه‌اندازي شبكه دانش و اطلاعات كشاورزي در نظام آموزش عالي كشاورزي پيشنهاد مي شود.