بررسي ارتباط بين فرهنگ HSE و فرسودگي شغلي در كادر درمان بيمارستان هاي تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي

زمينه و اهداف: سازمانها امروزه به اين نتيجه مهم رسيده اند كه عدم توجه جدي به HSE مي تواند موجب افزايش نرخ حوادث و بيماريهاي شغلي گردد. اين پژوهش با هدف بررسي فرهنگ HSE و ارتباط آن با فرسودگي شغلي در ميان كادر درمان بيمارستانهاي تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي انجام شد. مواد و روشها: اين مطالعه توصيفي- تحليلي، بصورت مقطعي– ميداني بر روي 211 نفر از اعضاي كادر درمان بيمارستانهاي تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي انجام گرفت. جهت جمع آوري داده ها از پرسشنامه فرسودگي شغلي ماسلاچ و پرسشنامه فرهنگ HSE استفاده شد. در نهايت با استفاده از نرم افزار ، SPSSداده ها مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. رعايت ملاحضات اخلاقي در تمام مراحل اجراي مطالعه در نظر گرفته شد. يافته ها: يافته هاي اين پژوهش حاكي از آن است كه فرهنگ HSE با فرسودگي شغلي داراي همبستگي معنادار هستند (P 0/05). فرسودگي شغلي در كادر درمان در حد متوسط وجود داشت. همچنين مشخص شد كه از بين ويژگيهاي جمعيت شناختي سه متغير سن، تحصيلات و ميزان سابقه كار با فرهنگ HSE داراي رابطه معناداري هستند (P 0/05) ولي بر فرسودگي شغلي تاثير معناداري ندارند (P 0/05) . نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش نشان داد كه فرسودگي شغلي و مولفه هاي آن در كادر درمان در حد متوسط است و هر مقدار كه سطح فرهنگ HSE افزايش يابد به همان ميزان نيز فرسودگي شغلي كاهش پيدا ميكند. بنابراين برنامه ريزي در جهت ارتقاء سطح فرهنگ HSE مي تواند به كاهش فرسودگي شغلي كمك كند.