سنجش اصول سازنده ي شهر شاد در فضاهاي شهري و ارائه راهكارهاي ارتقاي آن (نمونه موردي: فضاهاي شهري بوشهر)

فقدان شادي در جامعه نتايج منفي بسياري همانند افسردگي، بي علاقگي به كار، ناهنجاري‌هاي اجتماعي و رواج خشونت در روابط اجتماعي را به دنبال دارد. در اين ميان، فضاهاي شهري به عنوان يكي از اصلي‌ترين بسترهاي زندگي مردم، در صورت طراحي مناسب مي‌توانند نقش بسزايي در ايجاد احساس شادي و آرامش در شهروندان ايفا نمايند. لذا پژوهش حاضر با هدف سنجش و تبيين عوامل موثر بر شادي و ارتقاي آن در فضاهاي شهري بوشهر انجام پذيرفته است. روش تحقيق توصيفي- تحليلي و مبتني بر مطالعات اسنادي و پيمايش ميداني است. جمع‌آوري داده‌ها از طريق پرسشنامه با حجم نمونه 102 عدد و تحليل داده‌ها با مدل تحليل عاملي و رگرسيوني در محيط نرم افزار spss انجام گرفته است. يافته‌هاي تحليل عاملي حاكي از آن است‌كه هفت عامل تعاملات اجتماعي، فعاليت‌هاي فرهنگي- تفريحي، سرزندگي، شخصي سازي فضا و مشاركت، بهداشت و ايمني، امنيت، تنوع و جذابيت در شكل‌گيري فضاي شاد شهري موثرند. همچنين امتياز مجموع شادي در اين عوامل، در پارك ريشهر بيشترين و در پياده‌راه ساحلي كم‌ترين مي‌باشد. در ادامه با انجام تحليل رگرسيوني، به رتبه‌بندي علي عوامل سازنده‌ي شادي فضا پرداخته شد كه مطابق با محاسبات، عامل سرزندگي با دارا بودن ضريب بتاي 0/525 بيشترين تأثير را در امتياز مجموع شادي فضاهاي شهري ايفا مي‌كند. اولويت‌هاي مداخله در پياده راه ليان غربي شامل ارتقاي ميزان احساس تعلق خاطر و حس مكان است و در پياده راه ساحلي و پارك ريشهر ارتقاي ميزان استفاده از عناصر طبيعي (آب، نور، گياه و...) در اولويت قرار دارد. بر همين اساس، در انتهاي مقاله، راهكارهايي براي بسترسازي ارتقاي شادي در فضاهاي مورد مطالعه ارائه گرديده است.