اثر شوك‌هاي حرارتي بر ميزان بقا و پاسخ‌هاي ايمني ميگوي آب شيرين رودخانه‌اي ودخانه اي Macrobrachium nipponense (De Haan, 1849)

اين تحقيق به منظور تعيين شدت تغييرات هورموني و سيستم ايمني بدن ميگوي آب شيرين رودخانه‌اي (Macrobrachium nipponense) در مواجهه با تنش‌هاي حرارتي (گرمايي و سرمايي) انجام گرديد. به اين منظور تعداد 80 قطعه ميگوي با متوسط وزن 5/3±1/0 گرم از تالاب انزلي تهيه و در آزمايشگاه پس از طي دوره استراحت، تحت تنش‌هاي حرارتي گرمايي (از c°15 تا c°22) و سرمايي (از c°8 تا c°15) طي مدت 35 دقيقه قرار گرفت. در فواصل هر شوك، آنزيم هاي كبدي (AST و ALT) و هورمون كورتيزول به همراه گلوكز همولنف اندازه‌گيري شد. نتايج نشان داد كه در اثر تنش حرارتي (گرمايي و سرمايي) ميزان گلوكز، AST،ALT و هورمون كورتيزول به طور معني‌داري افزايش مي‌يابد 0/05 p. ميگوها به جهت جبران تنش‌هاي ايجادشده سطوح هورموني و آنزيم‌هاي كبدي خود را به همراه گلوكز در همولنف افزايش مي‌دهند 0/05 p. در جريان برگشت به شرايط طبيعي (ريكاوري)، سرعت برگشت آنزيم هاي كبدي وكورتيزول در تنش گرمايي سريع‌تر از تنش سرمايي بود 0/05 p. اين تحقيق نشان داد كه پاسخ سيستم ايمني و سطوح هورمون كنترل‌كننده تنش (كورتيزول) در تنش گرمايي عملكرد مناسب‌تري دارد.