اثر سطوح مختلف سلنيوم‌هاي آلي و معدني بر ريخت شناسي پرزهاي روده و تغييرات بافتي كبد در بچه ماهي قزل‌آلاي رنگين‌كمان (Onchorhynchus mykiss)

مطالعه حاضر با هدف بررسي تاثير سطوح مختلف سلنيوم‌هاي آلي و معدني در جيره غذايي بچه ماهيان قزل‌آلاي رنگين‌كمان (Onchorhynchus mykiss) بر ريخت‌شناسي پرزهاي روده و بافت‌شناسي كبد به مدت 60 روز انجام شد. بدين منظور تعداد 1080 قطعه بچه ماهي قزل‌آلاي رنگين‌كمان به‌ظاهر سالم با ميانگين وزني 2/8±50 گرم به‌صورت تصادفي در  سه گروه مساوي و هر گروه شامل سه تكرار  تقسيم شدند. در اين آزمايش 9 جيره آزمايشي شامل سطوح  مختلف سلنيوم آلي و سلنيوم معدني هريك حاوي 0/15، 0/30، 0/45 و 0/65 ميلي‌گرم در  هر كيلوگرم جيره غذايي و يك گروه شاهد بود. در پايان روز آخر، از هر تيمار 3 قطعه بچه ماهي به‌طور تصادفي صيد و پس از بيهوشي و خارج كردن بافت‌هاي كبد و روده طبق روش‌هاي استاندارد نسبت به تهيه نمونه‌هاي بافتي اقدام و نهايتاً توسط ميكروسكوپ نوري مورد ارزيابي قرار گرفتند. مطالعات ميكروسكوپيك و ريخت‌شناسي بيانگر بهبود معني‌دار تغييرات ساختاري بافت روده شامل افزايش سطح جذب، طول و ضخامت پرزهاي روده و كاهش عمق كريپت پرزهاي روده در تيمار حاوي 0/45 ميلي‌گرم سلنيوم آلي در مقايسه با ساير تيمارهاي آزمايشي و گروه شاهد بود 0/05 p. همچنين كمترين تغييرات هيستوپاتولوژيكي بافت كبد نيز در تيمار حاوي 0/45 ميلي‌گرم سلنيوم آلي و شديدترين تغييرات در تيمارهاي شاهد و سطوح بالاي سلنيوم معدني مشاهده شد. با توجه به نتايج به‌دست‌آمده تيمار حاوي 0/45 ميلي‌گرم در كيلوگرم سلنيوم آلي به‌عنوان بهترين تيمار براي تحريك توسعه دستگاه گوارش و همچنين كاهش اثرات احتمالي آسيب‌شناسي بافت كبد در ماهي قزل‌آلاي رنگين‌كمان تشخص داده شد.