عوامل موثر بر استرس شغلي اعضاي هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي گيلان: عدالت سازماني و تعارض كار ـ خانواده

مقدمه: اعضاي هيات علمي دانشگاه با توجه به نقش و مسئوليت هاي متعدد، سطح قابل توجه اي از استرس شغلي را تجربه مي كنند. مطالعه حاضر با هدف تعيين نقش عدالت سازماني و تعارض كار- خانواده در استرس شغلي اعضاي هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي گيلان انجام شده است. روش ها: اين پژوهش، از نوع مقطعي و طرح آماري آن از نوع توصيفي- همبستگي است. جامعه آماري پژوهش كليه اعضاي هيات علمي شاغل در دانشگاه علوم پزشكي گيلان به تعداد 452 نفر بودند و تعداد 127 نمونه از طريق روش نمونه گيري در دسترس در سال 1400 در پژوهش شركت نمودند. از پرسشنامه هاي استرس شغلي آر، اس، اليوت (1994)، عدالت سازماني نيهوف و مورمان (1993)، تعارض كار- خانواده كارلسون ،كاكمر و ويليامز (2000) استفاده شد. داده ها با روش هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون خطي چندگانه، به وسيله نرم افزار آماري SPSS تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: بين استرس شغلي و عدالت سازماني(r = -0/324, P = 0/001)ارتباط منفي معني دار، و بين استرس شغلي و تعارض كار- خانواده (r=0/620, P=0/001)ارتباط مثبت معني دار وجود داشت. نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد كه به ترتيب متغير هاي عدالت سازماني(b= -0/066, P=0/039) و تعارض كار- خانواده (b=0/310, P=0/001)در پيش بيني تغييرات مربوط به استرس شغلي نقش دارند. نتيجه گيري: دانشگاه ها به عنوان يك ساختار اجتماعي نظام مند، در راستاي مديريت منابع انساني با شناسايي عواملي كه موجب بهبود درك عدالت سازماني و كاهش استرس شغلي مي گردد، مي توانند عملكرد كاركنان را بهبود بخشند و از اين طريق بهره وري سازماني را افزايش دهند.