اثربخشي روش آموزشي كلاس وارونه مبتني بر مدل طراحي آموزشي ADDIE در دانشجويان آموزش جامعه‌نگر علوم سلامت در دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي

مقدمه: كلاس وارونه مبتني بر طراحي آموزشي يكي از رويكردهاي نوين آموزشي دانشجو محور و رو به گسترش است. اين شيوه تدريس سبب ارتقاء خودمختاري و يادگيري مشاركتي اثربخش در فراگيران مي گردد. هدف از مطالعه حاضر تعيين اثربخشي اين رويكرد آموزشي مبتني بر الگوي طراحي آموزشي ADDIE در فراگيران است. روش ها: مطالعه حاضر به شيوه نيمه تجربي در دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي در سال 1400 انجام شد. مشاركت كنندگان پژوهش دانشجويان رشته جامعه نگر علوم سلامت بودند. مداخله شامل اجراي كلاس وارونه مجازي با استفاده از مدل طراحي آموزشي ADDIE براي درس روش تحقيق با تمركز بر نگارش پروپوزال پژوهشي بود. اثربخشي نتايج مداخله با استفاده از سطوح اول و دوم هرم كريك پاتريك در مقايسه با نتايج شيوه رايج بررسي شد. ابزار گردآوري داده ها توسط پرسشنامه رضايت سنجي و چك ليست ارزيابي ابعاد پروپوزال پژوهشي انجام گرديد. از آزمون هاي توصيفي و استنباطي شامل ميانگين و انحراف معيار، فراواني و آزمون ويلكاكسون (Related Samples Wilcoxon Signed Rank Test) با توجه به قانون حد مركزي استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه بيش از 60 درصد دانشجويان از روش آموزشي كلاس وارونه در حد بسيار زياد رضايت دارند. همچنين بين ميزان يادگيري روش كلاس وارونه در مقايسه با شيوه رايج آموزشي تفاوت معني دار آماري وجود داشت (P 0.05, Z=-2.001). نتايج يادگيري در اكثر آيتم هاي مورد بررسي در ابعاد نگارش پروپوزال پس از اجراي كلاس وارونه در مقايسه با روش رايج، بيشتر از 50 درصد سبب بهبود يادگيري شد. نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر حاكي از آن بود كه آموزش با رويكرد كلاس وارونه مبتني بر الگوي طراحي آموزشي ADDIE مي تواند سبب بهبود يادگيري و نيز ارتقاء كيفيت و كميت پروپوزال هاي نگارش شده گردد.