مدل توسعه فرهنگ ملي در اسناد بالادستي

هدف: فرهنگ در همه ابعادش عنصر بنيادي توسعه پايدار است. فرهنگ به عنوان بخشي از فعاليت، از طريق ميراث ملموس و ناملموس، صنايع خلاق و اشكال مختلف بيان هنري، كمك‌كننده قدرتمندي در توسعه اقتصادي، ثبات اجتماعي و حفاظت از محيط زيست است. فرهنگ به عنوان مخزن دانش، معاني و ارزش‌هايي كه در تمام جنبه‌هاي زندگي ما نفوذ مي‌كند، نحوه زندگي و تعامل انسان‌ها را هم در مقياس محلي و هم در مقياس جهاني تعريف مي‌كند. هدف اين مقاله ارائه مدلي مفهومي توسعه فرهنگ ملي در اسناد بالادستي است. روش: روش تحقيق در اين پژوهش موردپژوهي و تحليل محتواي به روش دستي است. در اين مقاله ابتدا با استفاده از مباني نظري مولفه‌هاي نظري و مفهومي توسعه فرهنگ ملي احصاء شده است. سپس با مطالعه اسناد بالا دستي (الگوي پايه اسلامي – ايراني پيشرفت، بيانيه گام دوم انقلاب، سياست‌هاي كلي برنامه دوم تا ششم توسعه، و تمامي بندهاي مربوط به حوزه هاي فرهنگ در سياست‌هاي كلي در موضوعات مختلف مصوب مجمع تشخيص مصلحت نظام) مشخص شد. يافته‌ها: در پايان مدل توسعه فرهنگ ملي براي سياست‌هاي كلي مصوب ارائه شده است. مدل بدست آمده پيشنهاد مي‌كند كه براي تقويت و ايجاد عناصر مثبت فرهنگ و تضعيف و حذف عناصر منفي فرهنگ، چه مراجعي مسئولند و از چه سازوكارهايي مي‌توان استفاده نمود.