اثربخشي هنردرماني بر پايۀ نقاشي، بر اختلال اضطراب عمومي و ترس از آسيب فيزيكي در دانش‌آموزان پسر پايۀ چهارم دبستان

هدف اين پژوهش بررسي اثر بخشي هنردرماني بر پايۀ نقاشي، بر اختلال اضطراب عمومي و ترس از آسيب فيزيكي در دانش‌آموزان دبستاني بود. طرح پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعۀ آماري كليۀ دانش‌آموزان پسر پايۀ چهارم ابتدايي شهر كرمان در سال 97-96 بودند. از روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي استفاده گرديد و از بين  دبستان‌هاي پسرانۀ شهر كرمان تصادفاً سه مدرسه انتخاب و سپس نمونه‌گيري شد. 47 دانش‌آموز كه بر اساس پرسشنامۀ اضطرب  (Spence, 1998)نمرۀ اضطراب بالايي داشتند انتخاب شدند و در نهايت پس از همتاسازي بر اساس نمرات اضطراب، 30 دانش‌آموز ، به صورت تصادفي در دو گروه 15 نفرۀ آزمايش و كنترل قرار گرفتند. جلسات هنردرماني بر پايۀ نقاشي، بر روي دانش‌آموزان گروه آزمايش طي 12 جلسۀ 90 دقيقه‌اي به صورت دو روز در هفته اجرا شد. دانش‌آموزان گروه كنترل در اين مدت هيچ آموزشي دريافت نكردند. در پايان مداخله، پرسشنامۀ اضطراب (Spence, 1998)  بر روي دانش‌آموزان دو گروه اجرا شد. داده با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس تحليل شد.  نتايج نشان داد كه هنردرماني بر پايۀ نقاشي، باعث كاهش اختلال اضطراب عمومي و ترس از آسيب فيزيكي در دانش‌آموزان دبستاني شده است.(p 0/05).