نقش ميانجيگر چشم‌انداز زمان در تبيين روابط علّي بين كمال‌ گرايي و اهمال‌ كاري تحصيلي دختران دانش‌آموز متوسطۀ دوم

هدف‌اين پژوهش تعيين نقش ميانجيگر چشم‌انداز زمان در تبيين روابط علّي بين كمال‌گرايي و اهمال‌كاري تحصيلي در دختران دانش‌آموز متوسطۀ دوم بود. طرح پژوهش رابطه‌اي از نوع همبستگي بود. جامعۀ آماري پژوهش را دختران دانش‌آموز مقطع متوسطۀ دوم منطقۀ ۵ تهران  در سال تحصيلي 1400-1399 تشكيل مي‌داد كه300 نفر به عنوان نمونه به شيوۀ دردسترس و داوطلبانه انتخاب و از پرسشنامه‌هاي اهمال‌كاري تحصيلي(  Solomon Rathblum, 1984)، كمال‌گرايي ( Frost, 1990) و چشم‌انداز زمان (Zimbardo Boyd, 1999) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از روش آماري مدل‌يابي معادلات ساختاري تحليل شد. يافته‌ها نشان داد كمال‌گرايي مثبت و بعد‌آينده به صورت منفي (p 0.01) و كمال‌گرايي منفي و حال قضا قدري (p 0.01) به صورت مثبت، اهمال‌كاري تحصيلي را پيش‌بيني مي‌كنند. از بين ابعاد چشم‌انداز زمان بعد‌آينده و حال قضا و قدري  به صورت منفي، رابطه بين كمال‌گرايي مثبت و اهمال‌كاري تحصيلي و بعد‌آينده و حال قضا و قدري  به صورت مثبت، رابطه بين كمال‌گرايي منفي و اهمال‌كاري تحصيلي را ميانجيگري مي‌كنند (p 0.01). به طوركلي كمال‌گرايي و چشم‌انداز زمان مي‌توانند 59% از واريانس اهمال‌كاري تحصيلي را تبيين كنند.