اثربخشي آموزش مهارت ‌هاي ارتباطي بر انعطاف پذيري، آگاهي از مسئوليت خويشتن و تعهد حرفه‌اي دانشجويان دندان‌پزشكي اراك در ارتباط با بيماران

مهارت‌هاي ارتباطي از جمله مهارت‌هاي اساسي براي زندگي در عصر حاضر است. پزشكان به دليل موقعيت شغلي خود بايد مهارت كافي در برقراري ارتباط مناسب با بيماران داشته باشند تا از آرامش، رضايت و سلامت بهره‌مند شوند. هدف اين پژوهش تأثير آموزش مهارت هاي ارتباطي بر انعطاف پذيري، آگاهي از مسئوليت خويشتن و تعهد حرفه اي دانشجويان دندان پزشكي اراك در ارتباط با بيماران است. همچنين طرح پژوهش نيمه آزمايشي با پيش‌آزمون، پس‌آزمون، پيگيري وگروه كنترل است. جامعۀ آماري شامل كليۀ دانشجويان دندان پزشكي دانشگاه دولتي علوم پزشكي اراك در سال 1398 بودند  كه به روش نمونه گيري دردسترس 24 نفر انتخاب و به طور تصادفي به دو گروه آزمايش (12 نفر) و كنترل (12 نفر) تقسيم شدند. پس از انتخاب نمونۀ مورد نظر و انجام پيش آزمون بر روي هر دو گروه  برنامۀ درماني راه حل‌محور، طي 11 جلسۀ 90 دقيقه اي (هر هفته 2 جلسۀ) بر روي گروه آزمايش اجرا شد و بر روي گروه كنترل مداخله اي صورت نگرفت. ابزارهاي پژوهش شامل  پرسشنامۀ انعطاف پذيري شناختي 20 سؤالي (Dennis Vander Wal, 2010)، و پرسشنامۀ 16 سؤالي مسئوليت‌پذيري  (Salkovskis, et al., 2000)، و پرسشنامۀ 15 سئوالي تعهد حرفه اي Clikeman Henning, 2000 بود. براي تجزيه و تحليل داده ها از روش هاي آماري تحليل كواريانس چندمتغيره و تحليل كواريانس استفاده شد. نتايج نشان داد تفاوت معناداري بين ميانگين نمرات پس آزمون انعطاف پذيري و آگاهي از مسئوليت خويشتن دانشجويان گروه آزمايش و كنترل وجود دارد و در متغير تعهد حرفه اي تفاوت معناداري وجود ندارد.  بر اساس نتايج مي‌توان گفت، آموزش مهارت هاي ارتباطي بر انعطاف پذيري و آگاهي از مسئوليت خويشتن دانشجويان تأثير داشته است؛ بنابراين، روش مداخله اي آموزش مهارت هاي ارتباطي به علت تقويت توانايي ذهني در كنترل افكار ناخوشايند و غيرمنعطف، موجب انعطاف پذيري ذهني و دوري از افكار اتوماتيك وتحريفات شناختي غيرمنطقي در فرد مي شود وانجام وظايف دانشجويي- شغلي آن ها را به طور مثبتي تقويت مي‌كند.