تحليل تعريف و معناي هنر براي پايان دادن به آن با ارائه روش ماتريس سبك در فلسفه آرتور دانتو

تعريف و معناي اثر هنري در طول تاريخ با فراز و نشيب‌هاي مختلفي همراه بوده و آراي فيلسوفان درباره چيستي هنر با يكديگر متفاوت و متضاد بوده است. اما در دوران معاصر دسترسي معرفتيِ ما به معناي هنر گسترش يافته و دقيق‌تر شده است و معناي اثر هنري تا حدي توسط زمينه‌ي تاريخي آن تعيين مي‌گردد. بر اين اساس تاريخ ‌گراييِ هگل به ما اجازه مي‌دهد تا معناي اثر هنري با تكامل تاريخ هنر تغيير كند. هدف اصلي پژوهش تحليل نظريات آرتور دانتو و تلاش او براي تعريف هنر و سپس پايان هنر مي‌باشد. دانتو در ابتدا آنچه را كه ماتريس سبك مي‌ناميد براي توضيح معناي هنر پيشنهاد كرده بود اما بعدها آن را رد كرده و با تاريخ‌گرايي جايگزين نمود. اين يك مفهوم مهم را آشكار مي‌كند كه در آن فلسفه هنر به طور تنگاتنگي با تاريخ هنر گره خورده است. پرسش اصلي مقاله اين است: چگونه هنر بوسيله تعريف، مشخص مي‌شود؟ و اگر هنر معنايي را تجسم كند، در جهان پس از پايان هنر، چه ويژگي‌هايي خواهد داشت؟ نتيجه اين پژوهش كه به روش توصيفي-تحليلي و مبتني بر داده‌هاي كتابخانه‌اي است، نشان مي‌دهد كه: دانتو با رديابي تاريخ و فلسفه هنر از ابتدا تا قرن حاضر، تلاش كرد تا تعريف خود از هنر را به دو اصل ساده كند: 1) هنر بايد محتوا يا معنا داشته باشد، 2) هنر بايد آن معنا را به شيوه‌اي مناسب تجسم كند. و در نهايت با اعلام پايان هنر به درك جديدي از هنر در عصر پسا تاريخي رسيد.