پيش‌بيني اختلال‌هاي شخصيت بر اساس تروماي پيچيده و روابط موضوعي با ميانجي‌گري توان‌مندي ايگو در دانشجو معلمان

پژوهش حاضر با هدف تعيين پيش‌بيني اختلال‌هاي شخصيت بر اساس تروماي پيچيده و روابط موضوعي با نقش ميانجي‌گري توان‌مندي ايگو انجام شد. روش پژوهش از نوع همبستگي بود. جامعه آماري، كليه دانشجويان دبيري دانشگاه تربيت دبير شهيد رجائي در نيم‌سال دوم سال تحصيلي 1400 -1399 شامل شد. شركت‌كنندگان 161 نفر دختر و پسر بودند كه به روش نمونه‌گيري غيرتصادفي در دسترس انتخاب شدند. براي اندازه‌گيري متغيرهاي پژوهش از مصاحبه باليني ساختاريافته براي محور 2 (اختلالات شخصيت) (SCID-II)، پرسشنامه روابط ابژه بل (BORI)، پرسشنامه تروماي دوره كودكي (CTQ) و مقياس توان‌مندي ايگو (EES) استفاده شد. داده‌هاي از طريق ضريب همبستگي پيرسون و تحليل مسير تحليل شد. يافته‌ها نشان داد؛ تروماي پيچيده و روابط ابژه با نقش ميانجي توان‌مندي ايگو، اختلال‌هاي شخصيت در دانشجو معلمان را پيش‌بيني مي‌كنند. بين اختلال‌هاي شخصيت و تروماي پيچيده، بين اختلال‌هاي شخصيت و روابط ابژه و بين اختلال‌هاي شخصيت و توان‌مندي ايگو در دانشجو معلمان رابطه وجود دارد. همچنين روابط ابژه با نقش ميانجي توان‌مندي ايگو، اختلال‌هاي شخصيت در دانشجو معلمان را پيش‌بيني مي‌كنند. به‌طور كلي زماني كه تروماي پيچيده و روابط موضوعي ضعيف با والدين از دوران كودكي در دانشجو معلمان شكل گرفته شده باشد، ايگو هم ضعيف رشد مي‌كند و در نتيجه فرد در معرض اختلال‌هاي شخصيت قرار خواهد گرفت.