نقش نظامي و عقيدتي راونديه در به‌قدرت‌رساندن عباسيان

بني‌عباس از طريق نفوذ در شبكه داعيان هاشمي و كيساني و درنهايت به‌دست‌گرفتن امور در خراسان، به دستياري نظاميِ ابومسلم خراساني شورش‌هايي راه‌اندازي كردند كه منجر به تضعيف و درنهايت سقوط بني‌اميه شد. در اين راستا گروهي از نيروهاي نظامي ابومسلم مشهور به «راونديه» كمك شاياني به عباسيان انجام دادند. البته بعد از رسيدن عباسيان به قدرت، يك پشتوانه ايدئولوژيكي براي توجيه انتقال امامت و رهبري از هاشميان به عباسيان، ضروري بود كه در اين جهت نيز راونديان به كمك آمدند و روند انتقال امامت از محمد حنفيه به ابراهيم امام و از وي به عباسيان را تسريع بخشيدند؛ درنهايت با ديدگاه‌هاي خاص خود، امامت را به طريق وراثت از پيامبر(ص) به عبدالله بن عباس ترسيم نمودند. بر اساس منابع تاريخي، حتي برخي راونديان كه به غلات مشهور و از عقايد تندي برخوردار بودند و منصور عباسي را خداي خويش مي‌دانستند، بعد از واقعه هاشميه نيز همچنان در كنار منصور عباسي حضور داشته‌اند كه اين امر اهميت راونديان در نظر خلفاي عباسي را نمايان مي‌كند. اين پژوهش كه به شيوه توصيفي ـ تحليلي انجام شده است نشان مي‌دهد راونديان هم در قيام سيفي هم در ارائه نظريات عقيدتي، اولاً در انتقال قدرت به عباسيان و ثانياً در تثبيت آن نقش پُراهميتي را ايفا كرده‌اند