خودشيفتگي و ويران گري در رمان دودكش شيطان به قلم آنه لندزمن

پژوهش پيش رو با معرفي اريش (اريك) فروم به عنوان عضوي از مكتب فرانكفورت آغاز مي شود و در ادامه توضيح مي دهد كه او چگونه با خوانش منحصر به فرد خود از فرويد و آثارش، به مرور از ديگر اعضاي اين مكتب فاصله گرفت. فروم كه از وي حتي در غرب به عنوان روشنفكري گمنام ياد مي شود، در ايران شخصيتي است فراموش شده، كه كمتر مورد توجه اديبان و پژوهش گران قرار گرفته است. جستار حاضر بر آن است تا نخست مفاهيمي چون منش هاي بي ثمر و غير خلاق را توضيح دهد، به ويژه منش محتكر، منش بهره كش، منش بازاري و منش مرده گرا-ويران گر، و سپس به تحليل رمان دودكش شيطان (۱۹۹۷)، اثري ادبي به قلم آنه لندزمن بپردازد كه آن گونه كه بايد مورد توجه منتقدان ادبي قرار نگرفته است. اين رمان دوران استعمار (۱۹۱۰-۱۹۱۵) را در آفريقاي جنوبي به تصوير مي كشد. از آن جا كه فروم معتقد است كه با واكاوي شخصيت‌هاي غالب جامعه مي توان پي به ساختار كلي اجتماع برد، در اين پژوهش تلاش بر آن است كه با تحليل شخصيت آقاي هنري، سپتامبر، و خانواده ي جاكوبز، دريچه اي به ساختار كلي اجتماع آن روز آفريقاي جنوبي تحت استعمار گشوده شود.