مقايسه اثربخشي دو روش آموزش زوج درماني شناختي - رفتاري و هيجان مدار بر استرس ادراك شده و رضايت زناشويي زنان باردار نخست زا

زمينه و هدف: دوران بارداري با تغييرات جسماني و روانشناختي بسياري همراه است. بنابراين زنان باردار ممكن است با مشكلات زيادي از جمله افزايش استرس و كاهش رضايت زناشويي مواجه شوند. پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي دو روش آموزش زوج درماني شناختي- رفتاري و هيجان مدار بر استرس ادراك شده و رضايت زناشويي زنان باردار انجام شد. روش كار: طي يك پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون و با گروه كنترل، از بين زنان باردار نخست‫ زاي مراجعه كننده به مراكز بهداشتي- درماني شهر بوكان در مهرماه سال 1398 با لحاظ نمودن ملاك هاي ورود به پژوهش، به شيوه نمونه گيري در دسترس 60 نفر انتخاب و به روش تصادفي در سه گروه 20 نفره (دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل) جايگزين شدند. شركت كننده هاي گروه هاي آزمايش طي 8 جلسه 90 دقيقه اي، تحت آموزش زوج درماني شناختي- رفتاري و هيجان مدار قرار گرفتند و گروه كنترل در اين مدت آموزشي دريافت نكردند. ابزار مورد استفاده جهت جمع آوري داده ها پرسشنامه استرس ادراك شده كوهن و رضايت زناشويي انريچ بود. داده ها با استفاده از ميانگين و تحليل كواريانس چند متغيره به كمك نرم افزار SPSS-23 در سطح معناداري 0/05 تحليل شد. يافته ها: براساس يافته ها، هر دو رويكرد شناختي- رفتاري و هيجان مدار بر استرس ادراك شده و رضايت زناشويي و خرده مقياس‫هاي آن تاثير معني داري داشتند (0/05 P). روش زوج درماني شناختي- رفتاري (17.6±2.99) در مقايسه با روش هيجان مدار (24.8±4.74) از كارايي بيشتري در كاهش استرس ادراك شده برخوردار بود؛ در حالي كه رويكرد زوج درماني هيجان مدار (158.7±6.64) نسبت به روش شناختي- رفتاري (144.9±4.9) اثربخشي بيشتري در رضايت زناشويي و برخي مولفه هاي آن (موضوعات شخصيتي، ارتباط زناشويي) داشت. نتيجه گيري: با توجه به اثربخشي بيشتر زوج درماني شناختي- رفتاري بر استرس ادراك شده و همچنين كارايي بيشتر زوج درماني هيجان مدار بر رضايت زناشويي در اين پژوهش، مي‫توان از اين روش‫ها براي كاهش استرس و بهبود رضايت زناشويي در دوران بارداري به عنوان روش كارآمدتر استفاد كرد.