بررسي عددي تاثير تعداد پره‌ها بر سطح نويز انتشاري دوقطبي ناشي از پروانه اسكيو بالا

هدف اصلي از اين مقاله، مدلسازي عددي نويز هيدروديناميكي يك نمونه پروانه اسكيو بالا از سري استاندارد دريايي MAU با استفاده از روش ديناميك سيالات محاسباتي بكمك نرم فزار انسيس فلوئنت تحت شرايط آب آزاد مي‌باشد. در شبيه سازي عددي از مدل توربولانسي DES استفاده شده است، كه مدل خوبي در مدلسازي گردابه‌هاي كوچك نزديك ديواره مي‌باشد. به منظور اعتبارسنجي نتايج هيدروديناميكي و هيدروآكوستيكي از داده‌هاي موجود از پروانه DTMB4119 استفاده شده است. مقايسه سطح نويز انتشاري بدست آمده براي پروانه DTMB4119 در كار حاضر و داده‌هاي موجود از مرجع، انطباق خوبي را در فركانس‌هاي بالاتر از 20 هرتز نشان مي‌دهد اما در فركانس‌هاي كمتر از 20 هرتز حدود 20 درصد خطا مشاهده مي‌شود. بر اساس نتايج بدست آمده، با افزايش تعداد پره‌هاي پروانه ميزان دانسيته ورتكس توليد شده حول پره‌ها كاهش مي‌يابد. افزايش تعداد پره‌هاي پروانه سبب افزايش متوسط ميزان سطح نويز انتشاري در گيرنده‌هاي صوتي در راستاي محوري شده است. افزايش تعداد پره‌هاي پروانه از 2 تا ماكزيمم 7 پره حداكثر توانسته است كه 15 دسي‌بل ميزان سطح نويز انتشاري در راستاي محوري را كاهش دهد. در راستاي شعاعي، بجز پروانه دو پره، نويز انتشاري دوقطبي ناشي از پروانه‌هاي 3 تا 7 پره نوساناتي مشابه هم دارند. مقدار سطح نويز انتشاري در راستاي 45 درجه، براي پروانه‌هاي 2 تا 7 پره مشابه هم مي‌باشند.