حلّ چند ابهام در نفثةالمصدور زيدري

شهاب الدّين محمد زَيدَري نَسَوي (فوت: 647؟) نفثةالمصدور را چهار سال پس از مرگ جلال‌الدّين خوارزمشاه در سال 632 ق. به نثر مصنوع و متكلّف در شهر ميافارقين به رشتۀ تحرير درآورد؛ تا شكايتِ آوارگي خود و ممدوحش را بر صفحات كاغذ بنگارد.  با وجود شرح ارزشمند و دقت نظر و تلاش كم نظير استاد اميرحسن يزدگردي بر اين كتاب و توضيح و شرح ديگر محقّقان محترم، با توجّه به ديرياب بودنِ معنا در نثر فنّي و متكلّف و وجود عبارات مغلق و ابهام در مرجع برخي ضميرها، هنوز هم عبارت هاي مشكل باقي مانده است. در اين جستار به روش استنادي  به شرح و حلّ و تكميلِ مراد و معناي برخي كلمه ها و تعبيرها و عبارت هاي نفثةالمصدور پرداخته شد گاه نيز علائم نگارشي و حركاتِ كلمه ها اصلاح گرديد. پژوهش حاضر بر اساس شرح دكتر يزدگردي و به ترتيب صفحه هاي آن با هدف اصلاح و رفع ابهامات متن در حد مقدور انجام گرفت. سپس اگر ساير شارحان محترم در موارد مورد اشاره توضيحي داشته اند، آن نيز نقل گرديد و آن گاه با توجه به سبك و سياق عبارت و متن و با استناد به منابع معتبر تاريخي و لغوي به شرح و رفع ابهام پرداخته شد.