روش‌شناسي فارابي در اسلامي‌سازي فلسفه سياسي

هدف پژوهش حاضر، بررسي روش‌شناسي فارابي در اسلامي‌سازي فلسفه‌ي سياسي است. در اين راستا، به اين پرسش‌ها پرداخته شده است: آيا او از طريق دست‌كاري در بنيادهاي نظري و پيش‌فرض‌هاي يوناني، «فلسفه‌ي سياسي» را اسلامي كرد؟ يا حكمت عملي را بر تراز تجربه‌ي مسلمين و در ترازوي عقلانيت ديني قرار داد؟ آيا فارابي تنها به كليات برهاني و خطوط اساسي فلسفه‌ي يوناني تأسّي كرد و مبادي، مباني، غايات و مسائل آن را، خود توليد نمود؟ تحليل و تبيين روش‌مند مجموعه متون معلم ثاني در اين تحقيق، نتايج و دستاوردهايي ايجاد كرد كه در سه محورِ ابتناسازي فلسفه‌ي سياسي يوناني بر بنيادهاي نظري اسلامي، بازسازي غايي آن بر اساس آرمان‌هاي اسلامي و با الهام از مفاهيم قرآني، و توسعه و تعميق مسائل فلسفه‌ي سياسي در دستگاه‌واره‌اي جديد بود. فارابي از اين طريق توانست مسائل نوپديدي در حوزه‌ي اجتماعات فاضله، آيين شهروندي و شهرياري ارائه كرده و در آشتي ميان فلسفه و دين و ارزش‌هاي قرآني، فلسفه‌ي سياسي خود را با رويكردي بنيادي، آرماني و ارزشي، سازگار با اسلام ارائه بدهد.