ارزيابي صفات بيوشيميايي و عملكرد توده‌هاي ﺑﺎﻟﻨﮕﻮي ﺷﻬﺮي با كاربرد برخي مواد ضدتعرق در شرايط ديم

به‌منظور ارزيابي خصوصيات بيوشيميايي توده هاي بالنگوي شهري (Lallemantia iberica L.) كاربرد برخي مواد ضدتعرق در شرايط ديم در سال زراعي ۱۳۹۸-۱۳۹۷ آزمايشي در دو منطقه كرج و خرم آباد اجرا شد. آزمايش به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با دو فاكتور در سه تكرار اجرا شد. فاكتور اول شامل چهار توده بالنگوي شهري (كردستان، تكاب، نظركهريزي و كليبر) و فاكتور دوم شامل سه ماده ضدتعرق (كائولين با غلظت پنج درصد، كيتوزان با غلظت يك درصد و ايستا با غلظت 2 درصد) و عدم كاربرد ماده ضدتعرق (شاهد) موردبررسي ‫قرار گرفت. نتايج نشان داد كاربرد مواد ضدتعرق موجب افزايش ميزان فعاليت آنزيم هاي كاتالاز و پراكسيداز شد. ماده ضدتعرق ايستا نسبت به كائولين و كيتوزان بر فعاليت آنزيم ها تأثير بيش‌تري داشت. به‌طورطوري‌كه بيش‌ترين ميزان پراكسيداز و كاتالاز به‌ترتيب (0.39 و 0.51 واحد/ ميلي گرم در پروتئين) از توده كردستان تحت تيمار ايستا و كشت در كرج به‌دست آمد. هم‌چنين بيش‌ترين عملكرد دانه و عملكرد زيست‌توده از تيمار با كيتوزان حاصل شد، كه نسبت به شاهد به‌ترتيب (20- 4 درصد) افزايش داشت. براساس نتايج، استفاده از مواد ضدتعرق در شرايط كشت ديم كرج موجب بهبود صفات عملكرد و بيوشيميايي موردبررسي نسبت به شاهد شد.