بررسي تأثير تنش شوري بر صفات فيزيولوژيكي و عملكرد دانه ارقام كينوا

كينوا يكي از گياهان متحمل به شوري است و در آينده مي‏تواند در تأمين غذاي انسان نقش مهمي داشته باشد. به منظور بررسي تأثير تنش شوري بر صفات فيزيولوژيكي و عملكرد ارقام كينوا، آزمايشي به‌صورت فاكتوريل دو عاملي در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار در سال 1399 در شرايط گلخانه اجرا گرديد. تيمارهاي آزمايش شامل سه رقم كينوا (Q26، Titicaca و Giza1) و سه سطح شوري (صفر، 15، 30 دسي زيمنس بر متر) بود. در شرايط تنش شوري صفاتي مانند رنگيزه هاي فتوسنتزي، محتواي نسبي آب برگ و عملكرد دانه كاهش يافت كه ميزان كاهش كلروفيل a و b در شرايط شاهد نسبت به سطح شوري 30 دسي زيمنس بر متر به ترتيب 46 و 77 درصد كاهش يافت و كاهش عملكرد 35.6 درصد اما كاهش محتواي نسبي آب 12.6 درصد بود. نشت يوني، پرولين، مالون‌دي آلدهيد، فعاليت آنزيم هاي كاتالاز و گاياكول پراكسيداز در شرايط تنش افزايش يافت. رقم Q26 بالاترين محتواي كاروتنوييد، كلروفيل a، محتواي نسبي آب برگ، پروتئين هاي محلول، پرولين و فعاليت آنزيم كاتالاز را نسبت به ارقام ديگر داشت. رقم Titicaca مقدار مالون‌دي آلدهيد و نشت يوني پايين تري نسبت به ارقام Q26 و Giza1 داشت كه بيانگر كم‌ترين خسارت وارده به غشاهاي سلولي است. رقم Giza1 نيز كلروفيل b و كارتنوييد بالاتري نسبت به دو رقم ديگر داشت. ارقام از لحاظ عملكرد پاسخ يكساني به شرايط نشان دادند، اما براساس صفات فيزيولوژيك احتمالاً رقم Q26 و Giza1 به ترتيب، مقاوم ترين و حساس ترين ارقام به تنش شوري باشند.