تأثير بيوچار و بيوسولفور بر عملكرد دانه و برخي صفات اكوفيزيولوژيك كلزا (.Brassica napus L) در شرايط تنش خشكي در كشت زمستانه

هدف: تنش‌هاي محيطي به‌ويژه تنش خشكي از مهمترين عوامل كاهش‌دهنده رشد و نمو گياهان روغني مانند كلزا در مناطق خشك و نيمه‌خشك مي‌باشد. هدف از اين پژوهش بررسي تأثير بيوچار و بيوسولفور بر عملكرد دانه و برخي صفات اكوفيزيولوژيك كلزا در شرايط تنش خشكي در كشت زمستانه مي باشد.روش پژوهش: اين پژوهش به‌صورت كرت خردشده- فاكتوريل و در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در سال ۱۳۹۸ در كرج اجرا گرديد. در اين آزمايش تيمار آبياري در سه سطح 30، 60 و 100 درصد ظرفيت زراعي به‌عنوان كرت‏هاي اصلي و تيمار بيوچار در سه سطح عدم كاربرد و كاربرد سه و شش تن در هكتار و تيمار بيوسولفور در دو سطح كاربرد و عدم كاربرد به‌عنوان كرت‏هاي فرعي در نظر گرفته شدند.يافته‌ها: مشخص شد كه تنش خشكي تأثير معني‌داري بر عملكرد دانه و روغن گياه كلزا دارد، به‌طوري‌كه ميزان اين صفات در تنش شديد نسبت به شاهد به‌ترتيب 50 و 52 درصد كاهش را نشان مي‌دهد. هم‌چنين استفاده از شش تن در هكتار بيوچار موجب افزايش 49 و 36 درصدي در تعداد خورجين در بوته و تعداد دانه در خورجين شده است. هم‌چنين اثر متقابل كاربرد بيوسولفور و استفاده از شش تن بيوچار بيش‌ترين تأثير را بر صفات تعداد خورجين در بوته و شاخص برداشت داشت.نتيجه‌گيري: نتايج در مجموع نشان داد كه كاربرد كودهاي زيستي مي‌تواند به‌عنوان يك روش مناسب براي افزايش عملكرد گياه كلزا به‌كار برده شود، به‌طوري‌كه افزايش درصد روغن و عملكرد دانه در نهايت موجب افزايش عملكرد مزرعه‌اي و اقتصادي (روغن) گياه كلزا مي‌گردد.