ارزيابي شاخص‌هاي اقتصادي - اجتماعي مؤثر بر كاهش آسيب‌پذيري از شيوع كوويد ۱۹ در روستاهاي مرزي شهرستان زابل

زمينه و هدف: تهديدات بيولوژيك داراي تأثيرات قابل‌توجهي بر تمدن‌هاي بشري در طي قرن‌هاي متمادي بوده است. مطالعه جغرافيايي كوويد ۱۹ نشان مي‌دهد اين ويروس همانند بيماري وبا داراي جهان‌وطني است. كوويد ۱۹ اثرات اجتماعي و اقتصادي در ابعاد جهاني و ابعاد محلي به همراه داشته است. هدف از اين پژوهش ارزيابي شاخص‌هاي مؤثر بر كاهش آسيب‌پذيري از شيوع كوويد ۱۹ در روستاهاي مرزي شهرستان زابل مي‌باشد.روش: روش اصلي تحقيق تركيبي از روش‌هاي توصيفي تحليلي و مبتني بر مطالعات كتابخانه‌اي، اسنادي و ميداني با استفاده از مقالات و پرسش‌نامه خواهد بود. جامعه آماري اين پژوهش خانوارهاي ساكن در روستاهاي مرزي شهرستان زابل مي‌باشند. روش تجزيه‌وتحليل داده‌ها با استفاده از آزمون T تك نمونه‌اي، اسپيرمن و رگرسيون خطي مي‌باشد. بر اساس نتايج به دست آمده مشخص شد كه شاخص هاي اشتغال (β = 0.165, P = 0.019),، اقدامات دولتي ((β = 0.149, P = 0.017)، و همكاري و هماهنگي (119/11) (Β = 0, P = 0.027) داراي بيشترين تاثير مثبت و معنادار بر شدت آسيب پذيري از شيوع كوويد 19 و شاخص هاي درآمد و سرمايه گذاري (β = -0.167, P = 0.014)، بهداشتي - درماني (β = -0.139, P = 0.031) و شبكه اجتماعي (β = -0.123, P = 0.047) داراي بيشترين اثر منفي بر شدت آسيب پذيري از شيوع كوويد 19 هستند. نتايج: در اين خصوص مي توان چنين استنباط كرد كه هر چه ميزان خدمات بهداشتي و درماني بيشتر شده باشد ميزان و شدت آسيب پذيري كمتر شده است.