واكاوي اثرگذاري توسعه گردشگري بر كاهش فقر در مناطق مرزي روستايي مطالعه موردي: شهر پارس‌آباد مغان

زمينه و هدف: مناطق مرزي از اهميت ويژه‌اي در سطح ملي و فرامرزي برخوردار بوده و داراي ظرفيت و چالش‌هايي جهت جذب گردشگري مي‌باشد. با اين ‌وجود امروزه اين نواحي به دليل كمبود امكانات و عدم سرمايه‌گذاري‌هاي مناسب همواره از نقاط محروم كشور محسوب مي‌شوند. پژوهش حاضر واكاوي اثرگذاري توسعه گردشگري بر كاهش فقر در مناطق مرزي روستايي (موردمطالعه: شهر پارس‌آباد مغان) مورد بررسي قرار مي‌گيرد.روش: اين پژوهش ازنظر ماهيت انجام، توصيفي – تحليلي مي‌باشد و ازنظر هدف كاربردي است. براي گردآوري داده‌ها از روش‌هاي كتابخانه‌اي و ميداني شامل مشاهده - پرسشنامه استفاده‌شده است. جامعه آماري اين تحقيق، در شهر پارس‌آباد كه طبق فرمول كوكران 352 نفر از بين ساكنان و سازمان ميراث فرهنگي صنايع و گردشگري مناطق مرزي، به‌عنوان حجم نمونه تعيين و با استفاده از روش نمونه‌گيري سيستماتيك پرسشنامه‌ها تكميل‌شده است.يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش به‌دست‌آمده، از اطلاعات داده‌هاي spss، كه شيوه‌هاي آمار توصيفي و همچنين در بخش استنباطي اثبات فرضيه‌ها در دو گروه قبل و بعد از آزمون دوجمله‌اي (باينوميال) استفاده مي‌شود. بر همين مبنا توسعه گردشگري در مناطق مرزي در تمامي ابعاد (به‌غيراز بعد اقتصاد، اجتماعي و فرهنگي، زيست‌محيطي و كالبدي) در سطح معناداري كوچك‌تر از 0.005، با سطح اطمينان 95 درصد سطح مطلوب قرار داشته است.نتايج: درنتيجه اين تحقيق درواقع. پائين بودن مقادير ميانگين (گروه‌ها) به‌دست‌آمده از تأثيرات بعد اقتصادي بر توسعه گردشگري كه گويه‌هاي براثر توسعه گردشگري تفاوت سطح معناداري مطلوبيت عددي نيز به شكل منفي ارزيابي و برآورد شده مي‌باشد. و مي‌تواند به‌عنوان منبع درآمدزايي براي مناطق مرزي و كشور باشد و از فقر و بيكاري مردم بكاهد.