تعيين فراواني و الگوهاي مقاومت دارويي گونه هاي كانديدا جدا شده از بيماران مبتلا به واژينيت در مراكز بهداشتي و درماني شهر زنجان

مقدمه: مديريت بيماري هاي عفوني مرتبط با كانديدا و شناخت الگوي حساسيت دارويي در هر منطقه به مطالعات اپيدميولوژيكي محلي و ساختار جمعيتي بومي هر منطقه بستگي دارد. مطالعه حاضر با هدف شناسايي و تعيين ميزان فراواني گونه هاي كانديدايي مرتبط با عفونت واژينال و تعيين پروفايل مقاومت دارويي آنها طراحي و به انجام رسيد.روش كار: در اين مطالعه تعداد 140 نمونه باليني از ترشحات واژن بيماران مراجعه كننده به مراكز بهداشتي درماني شهرستان زنجان جمع آوري شد. ايزوله هاي باليني با روش استاندارد براث ميكرودايلوشن از نظر حساسيت دارويي نسبت به داروهاي فلوكونازول، ايتراكونازول و كتوكونازول بررسي و نتايح بدست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت.يافته ها: تعداد 41 ايزوله باليني كانديدا از نمونه ترشحات واژن بيماران جداسازي شد. كانديدا گلابراتا با 23 ايزوله (56.1 درصد) بيشترين فراواني را به خود اختصاص داده است. نتايج حاكي از مقاومت بالا نسبت به داروهاي آزولي بود، بطوريكه 26.8 درصد ايزوله ها نسبت به فلوكونازول مقاوم و 58.5 درصد حساس وابسته به دوز تعيين گرديد. همچنين مقاومت در برابر داروهاي ايتراكونازول و كتوكونازول به ترتيب برابر با 58.5 درصد و 65.9 درصد بدست آمد.نتيجه گيري: كانديدا گلابراتا بيشترين شيوع عفونت را داشته و نشان دهنده تغيير الگوي عفونت هاي كانديدايي به سمت گونه هاي غيرالبيكنس است . بروز مقاومت دارويي بالا از جمله مقاومت به داروهاي آزولي يكي از معضلات عفونت هاي كانديدايي واژن است كه عفونت هاي عود شونده و مقاوم به درمان مي شود.