اثرات اكسترود كردن آرد گندم تحت شرايط دمايي و رطوبتي مختلف بر آناليز بيوشيميايي، تركيبات فنولي و قابليت هضم آن توسط كپور معمولي (Cyprinus carpio)

از فرآيند اكستروژن به طور گسترده در ساخت خوراك آبزيان استفاده مي شود. هدف از اين پژوهش بررسي اثرات اكستروژن بر آناليز بيوشيميايي، حذف تركيبات فنولي و قابليت هضم پروتئين و كربوهيدرات آرد گندم در كپور معمولي بود. آرد گندم در تيمار هاي 1 ، 2 و 3 به ترتيب با آب معمولي به ميزان 250 ، 100 و 200 ميلي ليتر به ازاي هر كيلو گرم آرد به حالت خمير در آمد و سپس  بوسيله اكسترودر تك محوره به ترتيب تحت دماي 120 ، 135 و 120 درجه سانتي گراد اكسترود گرديد. تيمار 4 (شاهد) تحت شرايط تهيه خمير و سپس اكستروژن قرار نگرفت. اكسترود كردن اثر معني داري بر مقادير پروتئين خام و خاكستر آرد گندم نداشت (0.05 p) اما به طور معني دار سبب كاهش محتواي چربي خام، كل تركيبات فنولي و تركيبات فنولي غير تانني و افزايش قابليت هضم كربوهيدرات و پروتئين آن شد (0.05 p). در تيمارهاي اكسترود شده تفاوت معني داري از لحاظ ميزان پروتئين خام، چربي خام، خاكستر و تركيبات فنولي غير تانني وجود نداشت اما به طور معني دار كمترين مقدار كل تركيبات فنولي در تيمارهاي 1 و 2 ثبت گرديد. به طور معني دار بيشترين قابليت هضم كربوهيدرات در تيمارهاي 1 و 2 و بالاترين قابليت هضم پروتئين در تيمار 2 بدست آمد. در مجموع تيمار 2 (دماي 135 درجه سانتي گراد و رطوبت 100 ميلي ليتر آب به ازاي هر كيلوگرم آرد) به عنوان بهترين تيمار جهت اكسترود كردن آرد گندم براي كپور معمولي شناخته شد.