مقايسه‌ تأثير فيتوهورمون GR24 و دو گونه قارچي به تنهايي و در تركيب با هم در افزايش مقاومت دو رقم گوجه‌فرنگي نسبت به بيماري پژمردگي فوزاريومي

در اين تحقيق تأثير فيتوهورمون استريگولاكتون و دو گونه قارچ در القاء مقاومت دو رقم گوجه‌فرنگي نسبت به بيماري پژمردگي فوزاريومي در شرايط گلخانه‌اي مورد بررسي قرار گرفت. در اين آزمايش از دو رقم گوجه‌فرنگي شامل كاپتين و 4129 و تيمارهاي قارچTrichoderma reesei، Rizophagus irregularis و فيتوهورمون GR24 (10^-6 ميكرومولار) استفاده شد. آزمايش به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار و در سه بازه زماني بعد از مايه‌زني عامل بيماري (صفر، 7، 15 و 35 روز) اجرا شد. تأثير تيمارهاي مورد بررسي روي تغييرات چند آنزيم آنتي‌اكسيداني، فنل، پروتئين كل و همچنين شدت بيماريزايي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل داده‌هاي به‌دست آمده از چهار بازه زماني نشان داد كه بيشترين مقدار هر سه آنزيم با مقادير متفاوت براي دو رقم در بازه زماني 35 روز بعد از مايه‌زني اتفاق مي‌افتد. در مقايسه تيمارهاي اعمال شده در اين بازه زماني، در بين تيمارهاي تركيبي و انفرادي به ترتيب كاربرد همزمان سه عامل مورد بررسي در مقايسه با ساير تيمارها، اثر قابل ملاحظه اي را در افزايش پارامترهاي اندازه گيري شده نشان دادند. با توجه به نتايج اين تحقيق، چنين پيشنهاد مي شود كه كاربرد هر سه عامل به صورت تركيبي مي‌تواند علاوه بر ايجاد مقاومت به بيماري، به عنوان عامل محدودكننده رشد قارچ‌ بيمارگر در داخل گياه در نظر گرفته شود.