آسيب ها و فرصت هاي اقتصادي سياست گذاري جمهوري اسلامي ايران در آسياي مركزي و قفقاز (مطالعه موردي ازبكستان، قزاقزستان و تركمنستان)

آسياي مركزي و قفقاز به عنوان بخشي از گستره حوزه تمدني ايران از جايگاه ويژه‌اي در سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران برخوردار است به ويژه آنكه پس از فروپاشي شوروي و ظهور پنج واحد مستقل سياسي به جاي يك واحد، فرصت‌ها و تهديداتي فراروي جمهوري اسلامي ايران قرار گرفته است، كه درك صحيح آن مي تواند به اتخاذ يك ديپلماسي واقع‌گرا، پويا، همه‌جانبه و سازگار با واقعيت‌هاي منطقه آسياي مركزي منجر شود و در قبال آن، ايران ‌مي‌تواند در ميان انبوهي از قدرت‌هاي منطقه‌اي و فرامنطقه‌اي، سهم مناسبي از ظرفيت‌هاي سياسي- اقتصادي و فرهنگي منطقه آسياي مركزي و قفقاز  را در اختيار بگيرد.  هدف تحقيقي پيش رو تبيين آسيب ها و فرصت هاي  سياستگذاري جمهوري اسلامي ايران در آسياي مركزي و قفقاز است  بنابراين سوال اصلي اين تحقيق عبارت از آسيب ها و فرصت هاي  سياستگذاري جمهوري اسلامي ايران در آسياي مركزي و قفقاز(مطالعه موردي ازبكستان،قزاقزستان و تركنستان) است؟ فرض بر آن است ؛ سياستگذاري جمهوري اسلامي ‌ايران در منطقه قفقاز و آسياي مركزي؛ ‌1) منافع حياتي روسيه را به رسميت مي شناسد. 2) مخالف حضور بحران زاي دولت‌هاي خارج از منطقه است. 3) ايران همواره تلاش داشته روابط خود را با كشورهاي منطقه با توجه به حفظ تماميت ارضي و رعايت حسن همجواري برقرار سازد. در بيان آسيب هاي سياستگذاري نيز به نظر ميرسد در تنظيم سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران، در اكثر موارد عوامل ژئوپلتيكي مورد غفلت واقع شده و يا بر خلاف آن عمل شده  است. روش تحقيق تحليلي – توصيفي است .