طراحي الگوريتميك نماي هوشمند ساختمان در جهت كنترل نور روز با الهام از الگوي حركتي گل زنبق

هدف: باتوجه به پيشرفت تكنولوژي، مصرف انرژي افزايش يافته؛ بنابراين يكي از دغدغه‌هاي طراحان، يافتن راه‌حل جهت پاسخ به اين مسئله جهاني است. يكي از راهكارهاي پيشنهادي، بهره‌گيري از طبيعت به‌عنوان منبع الهام طرح‌هاي معماري است. بررسي‌هاي صورت گرفته نشان مي‌دهد كه بخش زيادي از مصرف انرژي مربوط به ساختمان‌ است. به‌همين دليل، باتوجه به اينكه نماي ساختمان مرز ميان فضاي داخل و خارج است، بايد به‌خوبي در جهت كاهش مصرف انرژي طراحي شود. روش‌تحقيق: پژوهش حاضر داراي ماهيت تركيبي و روش‌تحقيق شبيه‌سازي-مدلسازي است كه به طراحي نماي متحرك ساختمان با الهام از الگوي حركتي گل زنبق در جهت كنترل ورود نور روز به فضاي داخلي ساختمان در اقليم شيراز پرداخته است. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه گلبرگ‌هاي گل زنبق در پنج حركت متوالي، الگوي باز و بسته شونده خود را انجام داده و مي‌تواند به‌عنوان الگوي حركتي يا منبع الهام حركت سايبان هوشمند نماي ساختمان عمل كند. نتيجه‌گيري: گلبرگ‌هاي گل زنبق با هندسه مثلث در نظر گرفته شده كه در راس از زاويه صفر تا زاويه 45 درجه باز و بسته شده است. با‌توجه به مسير حركت خورشيد و زاويه تابش در ساعت‌ 7 صبح تا 7 شب، مراحل متوالي باز و بسته شدن گل صورت گرفته كه اين امر مي‌تواند 20 درصد از ميزان حرارت جذب شده توسط سطح بازشو و 10 درصد از ساعت تابش نور خورشيد را كاسته و در نتيجه گرماي فضاي داخل در فصول گرم سال كاهش يافته؛ علاوه بر آن روشنايي طبيعي نور روز براي فضاهاي داخلي تامين شده است.