تغيير كاربري اراضي كشاورزي و باغي تأثير آن بر توسعه پايدار در حوزه نفوذ شهرستان شهريار

اهداف: تغيير كاربري اراضي كشاورزي و باغي يكي از مهمترين چالش هاي توسعه شهري در ايران است. هدف پژوهش، بررسي روند تغيير كاربري اراضي كشاورزي و تأثير آن بر مؤلفه‌هاي توسعه پايدار، و پيش‌بيني روند تغيير كاربري اراضي كشاورزي و باغي در حوزه نفوذ شهرستان شهريار است. روش ها: اين پژوهش نظر هدف كاربردي و از نوع تحقيقات توصيفي _ تحليلي است. با بهره گيري از تصاوير ماهواره لندست طي دوره زماني 1375 الي 1395 به بررسي و تحليل تغييرات سطوح كاربري شهرستان شهريار پرداخته شده و با استفاده از نرم‌افزار ENVI تصحيح راديومتريك مي شود. براي بررسي تأثيرات تغيير كاربري اراضي بر مؤلفه‌هاي توسعه پايدار از روش پرسشنامه استفاده شد. يافته ها: بر اساس نتايج اراضي سكونت گاهي در طول زمان مورد مطالعه (1996 تا 2016) روند صعودي را با نرخ رشد سالانه برابر با 117 هكتار در سال تجربه كرده است. همچنين روند كاربري اراضي باغي و زارعي نيز به‌صورت افزايشي با نرخ متوسط به ترتيب 200 و 37 هكتار در سال است. اراضي كشاورزي ابتدا روند كاهشي را تجربه كرده (8 در صد)، سپس دوباره افزايش يافته (16.7 درصد) و برآيند آن در دوره مطالعاتي افزايشي (8.7 درصد) بوده است. اراضي باير نيز داراي نرخ كاهشي 30 درصدي در منطقه است. نتيجه گيري: نتايج پژوهش، بر اهميت و تاثير چشمگير تغيير كاربري اراضي كشاورزي و باغي، بر مؤلفه‌هاي توسعه پايدار تاكيد دارد و به خوبي نشان مي دهد كه تغييرات كاربري اراضي تأثيرات منفي اقتصادي، اجتماعي، زيست‌محيطي و كالبدي فضايي در راستاي توسعه پايدار را به بار مي‌آورد.