مقايسه نقش و راهبردهاي روشنفكران قبل و بعد از انقلاب اسلامي در توسعه سياسي ايران

هدف اصلي اين پژوهش مقايسۀ نقش و راهبردهاي روشنفكران قبل و بعد از انقلاب اسلامي در توسعۀ سياسي ايران است و در همين راستا، نقش روشنفكران چهار نسل متفاوت اول، دوم و سوم و چهارم مورد بررسي قرار گرفته است. روش اين پژوهش، كيفي و با رويكرد تحليل محتوا و با استفاده از ابزار كتابخانه‌اي و مقالات انجام شده كه روشنفكران نسل اول تا چهارم ايران معاصر در آن به بحث و تحقيق پرداخته‌اند و محقق، با استفاده از رويكرد استقرايي و كدگذاري سه‌گانه به استخراج و تحليل مطالب مرتبط و موردنياز پرداخته است. يافته‌ها و نتايج پژوهش نشان‌دهندۀ آن است كه روشنفكران در طول دوران معاصر نقش‌ها و راهبردهاي متفاوتي داشته‌اند كه از آن جمله مي‌توان به سكولاريسم در نزد روشنفكران عصر مشروطيت، صنعتي شدن در نزد روشنفكران عصر پهلوي اول، پيشرفت در علم و فنّاوري نزد روشنفكران پهلوي دوم و رفع وابستگي به كشورهاي غربي در بين روشنفكران بعد از انقلاب اسلامي اشاره كرد.