قابليت مقايسهٔ صورت‌هاي مالي و ريسك‌پذيري بانك‌هاي ايراني با نقش تعديلي اندازهٔ بانك و بحران مالي

يكي از مباحث پژوهش‌هاي بازار مالي قابليت مقايسهٔ صورت‌هاي مالي و ريسك‌پذيري بانك‌هاست كه همواره موردتوجه پژوهشگران بوده است و از چالش‌برانگيزترين موضوعات در حوزهٔ پژوهش‌هاي دانش مالي قلمداد مي‌شود. ارائهٔ صورت‌هاي مالي قابل‌مقايسه احتمالاً توانايي ذي‌نفعان در ارزيابي ريسك‌پذيري در فعاليت‌هاي بانكي، تأمين‌مالي و سرمايه‌گذاري را تسهيل مي‌كند. بر همين اساس، اين پژوهش به بررسي قابليت مقايسهٔ صورت‌هاي مالي و ريسك‌پذيري بانك‌ها با تأكيد بر نقش تعديل‌كنندهٔ اندازهٔ بانك و بحران مالي مي‌پردازد. بدين‌منظور، نمونه‌اي متشكل از ۲۳ بانك پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران طي سال‌هاي ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۸ انتخاب شد و با بهره‌گيري از الگوي رگرسيون چندمتغيره مبتني بر روش داده‌هاي تابلويي موردآزمون قرار گرفت. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه قابليت مقايسهٔ صورت‌هاي مالي در ريسك‌پذيري بانك‌ها تأثير منفي دارد. همچنين، اندازهٔ بانك و بحران مالي به‌عنوان نقش تعديل‌كننده، ارتباط منفي بين قابليت مقايسهٔ صورت‌هاي مالي و ريسك‌پذيري بانك‌ها را تشديد مي‌كند، زيرا بانك‌هاي بزرگ‌تر در طول دوره بحران مالي، به دليل وجود اطلاعات گسترده‌تر بيشتر مورد توجه قانون‌گذاران، سرمايه‌گذاران، تحليلگران و ساير سهامداران قرار دارند.