پريودنتيت مزمن اپيكال و پيامدهاي تولد: يك مطالعه مورد-شاهدي

مقدمه: ارتباط بين پريودنتيت مزمن آپيكال و عوارض نامطلوب بارداري همچنان موضوع مورد بحث است هدف از اين مطالعه مقايسه شواهد باليني و راديوگرافيك پريودنتيت مزمن آپيكال در مادران داراي نوزاد نارس و با وزن كم بود مواد و روش ها: هشتاد و نه زن در دوره پس از زايمان در اين مطالعه مورد-شاهدي وارد شدند گروه مورد شامل مادران داراي نوزادكم وزن (كمتر از 2500 گرم، 30 نفر) و نوزاد نارس (كمتر از 37 هفته، 29 نفر) و گروه شاهد مادران داراي نوزاد ترم (30 نفر) بودند تشخيص پريودنتيت مزمن آپيكال با استفاده از راديوگرافي پري اپيكال از طريق شاخص پري اپيكال در دوره پس از زايمان انجام شد براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمونهاي كروسكال واليس و كاي دو و one way ANOVA در اين پژوهش استفاده شد يافته ها: نتايج اين مطالعه نشان داد كه %53/3 از مادران گروه شاهد و %55/2 ا ز مادران گروه زايمان زودرس و %53/3 از مادران گروه زايمان با نوزاد كم وزن پريودنتيت مزمن اپيكال داشتند كه اختلاف آماري معني داري در بين سه گروه مشاهده نشد (P˃0/ 05) نتيجه گيري: با در نظر گرفتن محدوديتهاي اين مطالعه به نظر ميرسد كه وجود ضايعات پري اپيكال منجر به تولد نوزاد نارس و كم وزن نمي‌گردد