فتوبايومدوليشن تراپي بعنوان درمان پاراستزي لب ناشي از تروما به عصب آلوئولار تحتاني در حين انجام كار دندانپزشكي: گزارش سه مورد

مقدمه: آسيب اياتروژنيك به عصب آلوئولار تحتاني از موارديست كه احتمال وقوع آن طي پراسيجر دندانپزشكي وجود دارد در اين مطالعه سه بيمار كه به دنبال كار دندانپزشكي دچار آسيب به عصب آلوئولار تحتاني و بدنبال آن پاراستزي لب و چانه ولثه مربوطه  شده بودند، تحت درمان با تابش ليزر كم توان با فتوبايومدوليشن قرار گرفتند گزارش مورد: مورد اول: يك خانوم 56 ساله بود كه بدنبال كشيدن دندان 7 چپ پايين و قرارگرفتن گرفت استخواني دچار پاراستزي لب و چانه ولثه باكال شده بود و بعد از يك سال و نيم به اين مركز مراجعه كرده بود و با تشخيص پاراستزي مربوط به عصب آلوئولار تحتاني (IAN)تحت درمان با فتوبايومدوليشن قرار گرفت مورد دوم : خانم 38 ساله كه پس از قراردادن ايمپلنت در محل دندان 6 پايين دچار پاراستزي لب و چانه ولثه باكال بود بلافاصله ايمپلنت خارج شد وبيمار پس از دو هفته تحت درمان فتوبايومدوليشن بصورت دو سيكل با فاصله 6 ماهه قرار گرفت مورد سوم: بيمار يك خانم 29 ساله بود كه پس از درمان ريشه دندان 6 پايين در يك جلسه، دچار پاراستزي لب و چانه و لثه باكال شد و دو هفته بعد تحت درمان فتوبايومدوليشن قرار گرفت از طول موج ليزر دايود 980 نانومتر استفاده شد ارزيابي با اندازه گيري و مقايسه حس لامسه و حس حرارتي قسمت آسيب ديده نسبت به قسمت سالم با مقياس درد VAS انجام شد هرسه بيمار گزارش كردند كه طي جلسات درمان، حس در ناحيه كرختي بهترمي شد و پس از پايان درمان، بهبودي كامل و يا نسبي حاصل شد نتيجه گيري: از آنجايي كه فتوبايومدوليشن در امتداد مسير عصب دچار پاراستزي ، مي‌تواند موجب تحريك  رژنراسيون عصب آسيب ديده شود مي‌توان آن را بعنوان روش درماني بدون عوارض جانبي و غير تهاجمي قابل قبول در نظر گرفت