جستاري بر پديده هرزه‎نگاري و اغفال سايبري كودكان در پرتو آموزه‏ هاي فقه و حقوق ايران

يكي از مسائل حوزه كودك ‌آزاري آنلاين، هرزه نگاري و اغفال سايبري كودكان به معناي ايجاد اعتماد براي كودك و بزرگسالان اطراف كودك، براي دسترسي به او و خلوت كردن با اوست. در اين راستا، ممكن است مجرمان از تهديد و زور فيزيكي براي تجاوز جنسي يا سوءاستفاده از كودك استفاده كنند. مجرم با استفاده از فضاهاي آنلايني كه كودكان در آن حضور دارند، شروع به برقراري رابطه با كودك و جلب اعتماد او و حتي اطرافيانش مي‌كند و با سوءاستفاده از اين اعتماد، سبب ورود آسيب جسمي و روحي به كودك مي‌شود. با توجه به اهميت حمايت از حقوق كودكان، مسئله اصلي اين پژوهش تحليل ابعاد فقهي و حقوقي هرزه ‎نگاري و اغفال سايبري كودكان به‌منظور ارائه راهكارهايي درجهت حمايت قانون‎گذار و همچنين مسئوليت والدين و مربيان كودك است. نخست اصل حفظ كرامت كودك، دوم قواعد فقهي مربوط به حوزه‎ تربيت، مانند قاعده هدايت و تربيت، ارشاد جاهل، وجوب حفظ نظام، دفع ضرر از ديگران و امر به معروف و نهي از منكر، و سوم مسئوليت تربيت والدين به‌ويژه تربيت جسمي، جنسي و عاطفي وي براي اثبات وجوب حمايت از كودكان در اين مقاله با روش توصيفي ـ تحليلي بيان شده كه با توجه به قوانين مسئوليت مدني 1399، قانون حمايت از كودكان و نوجوانان مصوب 1399 و سند صيانت از كودكان و نوجوانان در فضاي مجازي مصوب 1400، ابعاد حقوقي آن نيز مطرح گرديده ‎است. يافته هاي پژوهش حاكي از آن است كه كنترل و نظارت والدين، آموزش هاي صحيح و بهنگام، همراهي عاطفي با كودك، همچنين وجود قوانين براي رده ‎بندي سني محتوايي، بازخورد قضايي مناسب با مجرمان، آگاهي‌بخشي به جامعه در جهت حمايت از كودكان‎ نسبت به پديده هرزه ‎نگاري و اغفال سايبري كودكان مؤثر است.