گونه‌شناسي شركت‌هاي حوزه نفت و گاز از منظر فعاليت‌هاي نوآوري

هدف پژوهش حاضر شناسايي شاخص هاي فعاليت نوآوري، ارائه يك گونه شناسي جديد از بنگاه هاي فعال در حوزه نفت و گاز بر مبناي اين شاخص ها و سپس ب اتوجه به يافته هاي حاصل از گونه شناسي، پيشنهاد ابزارهاي سياستي مناسب براي توسعه نوآوري در شركت هاي حوزه نفت و گاز است. در اين پژوهش از داده هاي طرح ملي پيمايش نوآوري ايران استفاده شده است. در اين طرح كه توسط معاونت علمي وفناوري رياست جمهوري به اجرا درآمده است، 2563 پرسشنامه از شركت ها جمع آوري شد كه ازآن ميان با حذف پرسش نامه ها ي نامعتبر، وضعيت نوآوري 2476 شركت طي سال هاي 1391 تا 1393 سنجيده شده است. در اين ميان 583 شركت در 8 حوزه و از 26 استان كشور، دانش بنيان بود ه اند كه در اين گزارش بررسي شد ه اند. از ميان شركت هاي بررسي شده، 73 شركت حوزه نفت و گاز ا زمنظر شاخص هاي فعاليت نوآوري با استفاده از نر مافزار SPSS و تحليل خوش هبندي سلسله مراتبي در 4 خوشه شركت هاي داراي سطح پايين فعاليت هاي تحقيق و توسعه؛ شركت هاي داراي سطح پايين همكاري و شبكه سازي؛ شركت هاي داراي سطح پايين همكاري و شبكه سازي و روال ها و فرايندهاي سازمان نوآوري و شركت هاي داراي سطح پايين روا ل ها و فرايندهاي سازماني نوآوري، دسته بندي شدند. درنهايت با توجه به تعداد شركت هاي موجود در خوشه هاي اول و دوم كه بسيار بيشتر از 2 خوشه بعد بودند، اين گونه نتيجه گيري شد كه سياست هاي مربوط به ارتقاي سطح تحقيق و توسعه و همكاري و شبكه سازي در شركت هاي اين حوزه از اولويت بسيار بالاتري نسبت به سايرين برخوردار هستند.