راهبردهاي توسعه قابليت‌هاي فناورانه هواپيماسازي براساس تجارب موفق جهاني (با رويكرد يكپارچه‌سازي تجاري نظامي)

توسعه قابليت‌هاي فناورانه از لوازم پيشرفت صنعتي كشورها بوده و هر كشوري متناسب با اقتضائات خود، راهبردهايي براي توسعه قابليت‌هاي فناورانه اتخاذ مي‌كند. با توجه به وجود پنجره فرصت تقاضا در حوزه هوايي كشور جمهوري اسلامي ايران، در اين مقاله سعي داريم تا با مطالعه يك تجربه موفق جهاني (شركت بوئينگ) راهبردهايي كه منجر به پيشرفت آن شركت شده را شناسايي و با استفاده از روش تحقيق «تحليل اهميت عملكرد»، پيشنهادهاي عملياتي براي صنايع هوايي ايران ارائه دهيم. به اين منظور ابتدا از طريق مطالعات اسنادي، اقدام به واكاوي شركت بوئينگ و استخراج راهبردهاي آن شركت كرديم (مجموعاً 9 راهبرد اصلي در عرصه صنعت) و در مرحله بعد به واسطه نظرسنجي از خبرگان، دقت و كيفيت راهبردهاي شناسايي شده را ارتقا داديم و در نهايت با استفاده از پيمايش و روش «تحليل اهميت عملكرد» (IPA) به تحليل راهبردهاي شناسايي شده پرداختيم. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه همه راهبردهاي شناسايي شده داراي اهميت بالايي هستند لكن دو راهبرد «طراحي زمين بازي مناسب از جانب دولت و ايجاد همسويي بين فعاليت‏هاي تجاري و نظامي» و «راهبرد يادگيري تكاملي و انباشت قابليت‏ها براي طراحي و توسعه محصولات پيچيده‏تر » نسبت به ساير راهبردها از اولويت بيشتري برخوردارند.