اثر نابرابري درآمد بر مصرف انرژي‌هاي تجديدپذير در ايران

اگرچه مطالعات مختلفي تاثير نابرابري درآمد را بر كيفيت محيط زيست را بررسي نموده‌اند، ولي به طور محدودي تاثير توزيع درآمد بر مصرف انرژي‌هاي تجديدپذير، كه نقش مهمي در كاهش انتشار CO2  و بهبود كيفيت محيط زيست دارد، مورد بررسي قرار گرفته است. هدف اصلي اين مقاله بررسي اثر نابرابري درآمد (ضريب جيني) بر مصرف انرژي‌هاي تجديدپذير در ايران است. بدين منظور، رويكرد خودرگرسيوني با وقفه توزيعي (ARDL) براي تجزيه و تحليل داده هاي سري زماني مربوط به دوره 1398-1361 به كار گرفته شده است. نتايج حاصل از آزمون­ هم­ انباشتگي نشان مي­ دهند كه توزيع عادلانه درآمد به افزايش مصرف انرژي­ هاي تجديدپذير منجر مي­ شود. همچنين طبق نتايج رشد اقتصادي، درجه باز بودن اقتصاد و نرخ شهرنشيني موجب افزايش مصرف انرژي‌هاي تجديدپذير در ايران مي‌شوند، در حالي كه انتشار CO2  مصرف انرژي‌هاي تجديدپذير را در ايران كاهش مي‌دهد. اين نتايج دلالت‌هاي سياستي مفيدي جهت مديريت مصرف انرژي با هدف بهبود كيفيت محيط زيست و كاهش آلاينده‌هاي محيطي فراهم مي­ كند.