اثر سياست‌هاي اعتباري بر نابرابري درآمد در ايران: رهيافت رگرسيون پانل كوانتايل تعميم‌يافته

يكي از مهم‌ترين شاخص‌هاي ارزيابي هر سياست اقتصادي، بررسي آثار توزيعي آن مي‌باشد؛ به‌همين جهت دولت‌ها تلاش دارند، قبل از اجراي سياست، از توزيع مجدد درآمد و تأثيرات احتمالي چنين سياست‌هايي به‌صورت كمي و ملموس آگاهي داشته باشند؛ از اين‌رو در مطالعۀ حاضر و براي نخستين‌‌بار در اقتصاد ايران با داده‌هاي فصلي و روش كوانتايل تعميم‌يافته به بررسي اثرات توزيعي سياست‌هاي اعتباري بر نابرابري درآمدي در استان‌هاي كشور پرداخته شد. بر اين‌اساس نتايج نشان‌داد كه در كوانتايل ابتدايي (كوانتايل 0.05) اعطاي اعتبارات به بخش بازرگاني و خدمات اثر مثبت و معنادار بر نابرابري درآمد و همچنين اعتبارات بخش كشاورزي، مسكن و صنعت و معدن اثر منفي و معنادار بر نابرابري درآمد استان‌ها داشته‌اند. در كوانتايل ميانه (كوانتايل 0.5) اعطاي اعتبارات به بخش‌هاي كشاورزي و بازرگاني داراي اثر منفي و اعطاي تسهيلات به بخش مسكن، خدمات و صنعت و معدن اثر مثبت بر نابرابري درآمد بوده است. همچنين در كوانتايل بالايي (كوانتايل 0.95)، تسهيلات اعطايي به بخش‌هاي كشاورزي، بازرگاني و صنعت و معدن اثر منفي و همچنين اعتبارات بخش‌هاي مسكن و خدمات اثر مثبت بر نابرابري در استان‌هاي ايران داشته است. درخصوص اثر سرمايۀ انساني و رشد اقتصادي بر نابرابري درآمد نيز نتايج نشان‌داد كه در استان‌هاي كشور افزايش رشد اقتصادي و سرمايۀ انساني به‌دليل ايجاد فرصت‌هاي بيشتر براي افزايش درآمد، موجب كاهش نابرابري درآمد شده است. براساس نتايج تحقيق، در تمامي كوانتايل‌ها، افزايش اثر تورم و موجودي سرمايۀ موجب نابرابري بيشتر درآمد در استان‌ها شده است.