بررسي تأثير ريسك عملياتي بر رشد اقتصادي در ايران

رشد اقتصادي يكي از مهم‌ترين اهداف كشورهاي درحال‌توسعه و توسعه‌يافته است. افزايش رشد اقتصادي مي‌تواند باعث افزايش رفاه عمومي، كاهش فقر و كاهش بيكاري شود. شناخت عوامل مؤثر بر رشد اقتصادي امري مهم و غيرقابل‌انكار است، اما شناخت موانع رشد اقتصادي مي‌تواند به‌مراتب مهم‌تر و تأثيرگذارتر باشد. ريسك‌هاي اقتصادي و غيراقتصادي ازجمله ريسك عملياتي يكي از موانع مهم بر سر راه رشد اقتصادي هستند. ايران به‌دليل قرارگرفتن در يكي از مهم‌ترين و پرتلاطم‌ترين مناطق جهان، يعني خاورميانه همواره در معرض ريسك‌هاي مختلف قرار دارد. هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي تأثير ريسك عملياتي بر رشد اقتصادي در ايران طي بازۀ زماني فصل اول سال 1392 تا فصل چهارم سال 1399 با استفاده از روش خودرگرسيون برداري با پارامترهاي قابل تغيير طي زمان است. در اين پژوهش براي اولين‌بار از ريسك عملياتي استفاده شده كه داراي چهار زيرشاخص اصلي، يعني ريسك بازار كار، ريسك تجارت و سرمايه‌گذاري، ريسك لجستيك و ريسك جرم امنيت است. نتايج اين پژوهش حاكي از آن است كه بهبود ريسك عملياتي و زيرشاخص‌هاي آن داراي تأثير مثبت بر رشد اقتصادي در ايران است. از طرف ديگر، تحريم‌هاي بين‌المللي داراي تأثير بسيار نامطلوب بر ريسك عملياتي و به‌تبع آن تأثير منفي بر رشد اقتصادي هستند؛ بنابراين به سياست‌گذاران پيشنهاد مي‌شود كه تنش‌هاي بين‌المللي ايران مخصوصاً با كشور‌هاي اثرگذار در صحنۀ اقتصاد جهاني را كاهش دهند تا زمينۀ بهبود ريسك عملياتي، افزايش سرمايه‌گذاري‌هاي خارجي، بهبود فضاي كسب‌وكار، كاهش هزينۀ مراودات تجاري و به‌تبع آن رشد و توسعۀ اقتصادي كشور فراهم شود.